Bonjour!!!

Leuk om zo veel reacties te lezen, het is tof om iets van het thuisfront te horen.

Vandaag een educatief dagje. De voormiddag brachten we in de kindergarden door. De banken werden in een kring gezet, zodat we gezellig samen zaten om naar een verhaal te luisteren. De dieren uit het verhaal werden uitgebeeld. Veel dieren kennen ze nog niet, maar we beleefden veel plezier.

Deze namiddag maakten we beter kennis met de ouderen. We hebben enkele spelletjes gespeeld: vlaggenstok, 1-2-3 freeze, dassenroof en nog enkele andere activiteiten. Dit was een zeer positieve ervaring. De kinderen spelen zeer eerlijk en zijn super enthousiast… We sloten af met voetbal, want ook hier is dit de favoriete sport. Het drieploegensysteem van de school van Miet werkte. De penalty wordt met de rug naar de goal genomen, ze duwen de bal met hun voet  op drie meter afstand, achterwaarts de minigoal in.

We hebben al ontdekt dat ze tien keer meer energie hebben als ons. Op één twee drie plakte al het rondvliegend stof aan ons gehemelte. Na al dat sportief geweld deden we het een beetje rustiger aan en bereidden we onze zwemlessen voor. Nu is het tijd tot onze siësta!

Victor vroeg ons of er nog KOUD lamineerhoezen konden meegebracht worden. De handmatige lamineermachine heeft hij al, maar de hoezen zijn bijna op. Jullie zouden hem er een enorm plezier mee doen!

@Rosanne er zijn zeker niet meer muggen dan in België, wat deet tegen de avond is genoeg. En mochten er al zijn, dan zien ze Morgane graag.
Wat de T-shirts betreft, is een topje qua weer zeker aan te raden, maar je moet er wel de vuile pollekes en de snottebellen bijnemen.
Het eten is super lekker! We krijgen kip, geit en er is een ruim aanbod zodat er voor ieder wat wils is.

Tot morgen!

Hey hey,

We zijn in het weeshuis geraakt.  Het was een avontuurlijke rit!  De auto vullen op zich was al een hele gebeurtenis.  Alles zat vol tot aan het plafond.  Gelukkig was er genoeg Rwandese mankracht en geduld.  De weg tot aan Kibuye was prachtig.  Vlakke weg met een adembenemend uitzicht.  De kinderen die langs de kant riepen “Muzungé”, wat “Witte mens” betekent.  Vanaf Kibyue werd het andere koek.  Hobbel de bobbel over de aardeweg richting Esperance.  Het verschil met het leven in Kigali en wat we zien langs de kant van de weg is groot.  Veel armoede en hard werkende mensen op de akkers.  Kinderen die mijlenver te voet naar school vertrekken. 

Bij aankomst waren we allen verbaasd over de goede infrastructuur van het weeshuis.  Victor heeft hier al heel wat verwezenlijkt, met een knap staaltje technologie.  De kookvuren, het waterzuiveringssysteem, de wc’s, de fruitplantage, het idee van de eco-lodge,… Teveel om in detail te treden. 

We dachten dat onze eerste maaltijd een specialleke was omwille van onze aankomst maar ondertussen weten we beter.  Het is overheerlijk en vermageren zullen we hier zeker niet!!

Bij het avondmaal konden we niet enkel genieten van het avondmaal maar hoorden in de verte iets heel  speciaals.  Tromgeroffel weerklonk over de heuvels met daarop volgend het nieuws van de dag.  Ook al is de gsm hier volop ingeburgerd, blijkbaar is deze Middeleeuwse manier van nieuws brengen nog steeds in gebruik. 

Miet en Tinne hun dag begon om 6u met het wassen van de baby’s.  Allemaal netjes op een rij in bassins.  Geweldig om mee te mogen doen.  Morgane ging kennismaken maken met de groteren die zich klaarmaakten om naar school te gaan. 

Na het ontbijt zijn we gaan meedoen in de kindergarden.  28 (b)engels op 3 houten banken.  Het onderwijs is absoluut niet vergelijkbaar met onze Belgische kleuterscholen maar we zijn onder de indruk van de inzet van Erdat, de kleuterleider, en zijn opvolger Jean de Dieu.  Ze zijn enorm  leergierig en we gaan nog goed kunnen samen werken.  Hij vroeg ons om hem elke dag een uur didactiek/methodiek te geven: SLIK!

Sonja, zelf de pispotjes worden hier gebruikt!  Geregeld worden de kinderen erop gezet.  Woehoe!

De kleuters vinden de potjes ook heel leuk.  Tinne spotte een jongetje die vanop afstand in het potje mikte.  Tinne kon enkel reageren met “Nice!”.  

In de namiddag gingen we aan het worstelen met onze Wescoblokken voor de baby’s.  De hoezen hadden we mee van thuis, de mousse kochten we in Kigali.  Het op de juiste maat snijden was niet te eenvoudig maar het lukte wel, met de hulp van Erdat, Jean de Dieu en Samuel.  De baby’s vonden het op het eerste zicht maar een rare blauwe plastieken worst maar na een tijdje hadden ze te smaak te pakken en wipten ze er vrolijk op los. 

Na wat voorbereidingen voor morgen met de kleuterleiders ging Morgane met een klein hartje haar resultaten bekijken op het net en jawel: ZE IS GESLAAGD!  APPLAUS!!!!! 

Hier moeten we vanavond eentje op drinken. 

Oh ja, An, Rosanne en Hilde, breng gerust nog wat extra wijn mee vanuit Kigali (chips, wc-papier, nootjes, chocolade, noem maar op, is ook altijd welkom).  Kunnen jullie ook een nieuwe koffiepot kopen.  Zo een doorduwerke.  Er is er hier één maar hij is gebarsten. 

Als jullie nog eens een poging willen doen om bordverf mee te smokkelen?  De mijne is in Zaventem afgenomen maar de groep die achter me zat in het vliegtuig is er wel in geslaagd met een pot bordverf van 500 ml. 

Enfin, tot nu toe zien we het allemaal nog zitten. 

Aankomst

Beste thuisfront!

Wij zijn aangekomen in Rwanda.  Het was een lange, maar zeer afwisselende reis.  Slapen op het vliegtuig was een uitdaging want om de 5 voet werden we verwend met allerlei lekkers.  Om 12u lichten uit en oogjes toe, om 12u30 lichten aan voor het avondeten.  Even later, rond 4u, kregen we het ontbijt.  Bij het vertrek in Zaventem was het ook even spannend.  Miet Feys werd afgeroepen doorheen de vlieghaven en moest met 2 security-mensen mee.  Bleek dat er een verdacht pakket in m’n bagage was ontdekt.  De bordverf is niet in Rwanda geraakt! 

Bij het landen in Oeganda werden we getrakteerd op Afrikaanse songs.  We zagen ons Afrikaans avontuur al helemaal zitten.

Beate en Cynthia  wachtten ons op.  Onze 138 kg was iets teveel  voor 1 auto dus werd er in twee keer gereden.  Het was fijn om zo warm onthaald te worden!   Het plan om hier te vermageren zal niet goed komen want diezelfde avond kregen we al tweemaal een heerlijke warme maaltijd voorgeschoteld. 

Deze ochtend gingen we naar de Ambassade om het evacuatieplan te bespreken!  Echt waar!  Hierbij moesten we ook een plan tekenen waar ze ons de komende weken kunnen vinden.  De man van de ambassade had wat bedenkingen bij ons plan maar meer weten we zelf niet.  Adressen, straatnamen,… kennen ze hier niet!

Na de ambassade is Cynthia geld voor ons gaan wisselen.  Ons verborgen heuptasje in de broek zat stevig vol.  Dan nog wat gaan shoppen achter simkaart, medicatie voor Victor, mousse voor de wescoblokken, wijn voor de komende gezellige avondjes, wc-papier voor de komende spetterpoep, …  Morgane en Tinne probeerden ook nog een trip naar de gorilla’s te boeken maar dit zit volzet tot in september.  We moeten dus sowieso nog eens terugkeren naar Rwanda. 

Morgenvroeg vertrekken we met een pick-up naar het weeshuis.  We zijn benieuwd!