Na regen komt zonneschijn! Hopelijk blijft het duren...

Miriwé,

Deze week zijn we twee voormiddagen met Paulie en Jean-Paul naar de fysiotherapeut geweest. Beide kinderen hebben hersenverlamming. Paulie ( 21maanden) kan niet stappen en Jean-Paul (15 maanden) gebruikt zijn rechter handje niet en kan nog niet rechtop zitten. Het is interessant om Maurice oefeningen te zien uitvoeren met hen. Victor is op zoek naar extra sponsoring  voor de benjamins zodat ze meer individuele begeleiding kunnen krijgen. Elke dag naar het ziekenhuis gaan is onmogelijk voor mama Christina die acht peuters moet verzorgen.

Maandag avond is Cynthia gearriveerd in de gietende regen! Maar de rit met de moto leek toch mee te vallen! Het hagelde en de felle regen stroomde onze Geusthouse binnen. Voor de kinderen in het weeshuis is dit niet zo plezant. Buiten hun bed waarop ze kunnen zitten zijn er niet veel schuilmogelijkheden. Cynthia vertelde ons dat de storm ook gevolgen heeft voor de plaatselijke bevolking. Ze zag een afgewaaid dak, sommige bomen waren omgewaaid en delen van de bananenplantages zijn vernield.

Dinsdagvoormiddag maakten Tinne, Morgane en An vriendschapsbandjes. Rosanne hielp Miet tijdens haar laatste voormiddag in de kindergarten met schrijfdans. De kinderen werkten op kleine zwarte borden die we lieten maken met het ingezamelde geld. Daarna kregen de kinderen nog tijd om op de achterkant van de borden een ventje te tekenen waarbij de lichaamsdelen benoemd werden.

Als afsluiter zijn we dinsdag in de late namiddag naar het Kivumeer gaan aperitieven als afscheid voor Miet. De onweerswolken waren van de partij waardoor enkel Miet en Cynthia de moed hadden om een frisse duik te nemen.

Iedere namiddag voorzagen we een onthaal voor de peuters en baby’s gevolgd door een ander activiteit: babymassage, psychomotoriek, Sherborne,  spel met de parachute, rollen met de bal. De kinderen hebben echt genoten van deze activiteiten. Toen we een huisje maakten met de parachute waren de kinderen echt aan het gibberen, zalig! Heel even vergaten we de ‘kak’ en ‘ pis’ broeken. De voorbije dagen werden we een na een gedoopt, uitgezonderd Tinne. Naar het schijnt brengt dit geluk J. Mama  Christina neemt stilaan het onthaal over en doet dit schitterend. Ook bij de kleinsten merken we een mooie evolutie!

Woensdag zwaaiden we Miet uit. Het afscheid viel haar zwaar. Zoals jullie al lazen, was haar terugweg een ware beproeving. Miet kwam veilig in Kigali aan.

Donderdagvoormiddag nam Tinne de kleuterklas onder de loep.  Rosanne nam eventjes de crea van Morgane  over. De kinderen maakten hun naam in graffiti letters en kleurden die heel mooi in. Morgane kreeg vandaag het nieuws dat ze gisteren mémé is geworden van Pam, het kindje van haar broer. Ze huilde dikke tranen van geluk! Die middag klonken we er samen op. Want zoiets moet gevierd worden.

Vrijdag stonden An en Morgane wat ‘ziekjes’ op. An rustte wat uit en Morgane en Rosanne konden het ook kalmpjes aandoen, omdat de kinderen allemaal naar school waren om hun punten op te halen. Tinne oefende de schrijfpatronen in met de kleuters. De laatste schooldag zat erop.

Wie ver van het weeshuis naar school gaat, verblijft gedurende het schooljaar op internaat. Beetje bij beetje komen ze terug naar l’Esperance. Broers en zussen zien elkaar na een lange tijd terug!

Vandaag is het opnieuw rustdag. Doordat er een ‘concert’ is van de gelovige gemeenschap (Advantisten) zijn er vandaag geen activiteiten voorzien deze namiddag. Vandaar dat we morgen naar het Kivumeer gaan indien het weer meezit!

Vele groetjes An, Morgane, Rosanne en Tinne

Nog foto's

Foto's!

Ik zet nog wat foto's op de blog.  In het weeshuis is het niet evident om er foto's op te krijgen, of zelf om de blog te kunnen schrijven met de problemen aan de elektriciteit!

groetjes,
Miet

An, volledig klaar voor een ritje op de moto van de markt in Mogonero naar het weeshuis!



Memory!



Iedereen content met de nieuwe schrijfborden!

de keuken

pottietime !

De allerlaatste avond en dag in Kigali!

Ondertussen ben ik thuis aangekomen!  In het grijze en natte België.  Het is fijn om thuis te zijn en familie en vrienden terug te zien maar ik moet toch dikwijls aan de kinderen en aanTinne, Ann, Rosanne en Morgane denken.  Met de cd van het koor van het weeshuis, de mooie foto's en de zalige herinneringen blijf ik nog een beetje in de sfeer. 
M'n belevenissen in Rwanda waren fantastisch, tot op de laatste minuut.  De laatste avond ben ik met Cynthia in 'de Republica' gaan eten.  Nog enkele Rwandese specialiteiten werden er uitgeprobeerd.  Daarna zijn we nog iets gaan drinken in bar Pacific.  En raar maar waar, kom ik daar toch geen oude bekende uit het secundair tegen zeker.  Julie woont reeds enkele jaren in Kigali.  De wereld kan klein zijn!

Donderdagvoormiddag, m'n laatste dag in Kigali.  M'n vlieger vertrekt om 16 u dus ik heb nog tijd om wat van de stad te zien.  Cynthia vertrekt naar haar werk rond 8u.  Ik ontbijt op het gemak, lees wat en speel met Lucas (kleine broer van Cynthia).  Rond 9u uur vertrek ik met de taximoto naar het museum van de genocide.  Ik had met Cynthia afgesproken dat indien de chauffeur me niet verstond, ik haar altijd mocht bellen om het te laten vertalen in Kinyarwanda.  Achterop de moto door Kigali rijden geeft een super gevoel.  Van mij mocht de chauffeur gerust een ommetje maken of de prijs wat optrekken (wat hij waarschijnlijk sowieso van plan was voor de muzungu). 
Het museum van de genocide laat een diepe indruk achter.  Verschrikkelijk wat hier nog niet zo lang geleden gebeurd is!  Voor de meisjes die nog in het weeshuis zijn: probeer tijd te nemen om dit musuem in Kigali nog te bezoeken in Kigali.  De audiofoon die je door het museum loodst spreekt zelfs Nederlands!
Na het museum laat ik me naar het werk van Cyntia rijden waarna we samen nog wat laatste souveniertjes kopen en gaan lunchen. 
Nog snel een badje nemen en dan met de moto naar de vlieghaven.  Niet simpel om met die grote zak op de moto te zitten.  En hij moest zich nog haasten ook want na een voormiddag op relaxed Afrikaans tempo was het ineens hoog tijd om de vlieger op te stappen.  Als allerlaatste (eigenlijk net te laat) check ik in.  Op de vlieger kom ik de groep vrijwilligers van Gent tegen die we in de heenreis hadden leren kennen.  Zij hadden ook straffe verhalen van hun werk in de psychiatrische instelling in Kigali.
De 4 uur wachten in transitzone in Adis Abebe drinken we samen iets en shoppen we wat. 
En rond 8u 's ochtends kom ik aan in Zaventem waar Koen, m'n ouders en m'n neefjes Cesar en Matisse me staan op te wachten.  Fijn weerzien!
Hier eindigt m'n eerste Rwandese avontuur.  Hopelijk volgen er nog vele!

Groetjes,
Miet

Muzungu Miet is vertrokken

hey allemaal,

ik ben ondertussen aangekomen in Kigali!  Deze ochtend vertrokken om 10u en zit ondertussen (17u), proper gewassen, te bloggen.  Het afscheid was emotioneel!  Vooral gaan afscheid nemen in het kleuterklasje waar ik 2 weken alles gegeven heb was lastig.  Hopelijk kan ik ooit nog eens terugkeren naar het weeshuis! 
Anderhalf uur op de moto naar Kibuye over de hobbeldebobbelwegen was te gek.  Heb er echt van genoten.  Wind in de haren, prachtig zicht en overal kinderen langs de baan die je begroeten.  Geweldig!
De busrit van Kibuye naar Kigali was wat minder.  Had nog liever op de moto verder gegaan!  Naast mij 2 madammen die de volle 3 uren lagen over te geven.  Gezellig!  De geur in de bus was niet te harden.  Gelukkig ging er hier en daar een raampje open.  Na een uur overgeven in een vod heb ik 1 van de dames een plastic zakje aangeboden.  De vod was zo goed als verzadigd en ik zag ze al beginnen aan haar t-shirt!  Maar we zijn goed in Kigali geraakt.  Morgane: de bus stopt af en toe om mensen op te pikken en hier krijg je absoluut geen kans om naar toilet te gaan.  Maar het is toegestaan om in het midden van de brousse 'toilet' door de bus te roepen en dan stopt hij wel.  Ik was content dat iemand anders dit idee had! 
Hier in Kigali al 2 ritjes op de moto gedaan.  Dat gaat hier wel een stukske sneller dan op het platteland.  Zigzaggen tussen het verkeer!  Het is me wat.  Vanavond slaap ik bij Cynthia.  Morgenvoormiddag nog wat shoppen en rond 14u moet ik op de vlieghaven zijn.  Dan endigt mijn Rwanda-trip.  Snif snif.
Morgane, Rosanne, Ann en Tinne:  Nog veel plezier daar!

Hagelstorm

Hello,

Morgane ontdekte tijdens de crea-activiteiten twee getalenteerde meiden : Laurence en Agnes. Aangezien ze niet in de mogelijkheid zijn om verdere studies te volgen wegens gezondheidsproblemen, hadden we het idee hen een cursus van twee maanden te laten volgen in Kigali. Ze zullen opgeleid worden om kaartjes te maken a.d.h.v. bananenbladeren. De kaartjes zullen in de toekomst verkocht worden in de eco-lodge, wat hen de mogelijkheid geeft iets te verdienen. We kijken uit naar de resultaten ! Het inschrijvingsgeld voor de cursus zal bekostigd worden door lzg Halle, dankzij jullie steun ! Waarvoor dank !!

Hilde, de luiers zijn goed toegekomen. In het naaiatelier is Theo nu bezig er linten aan te stikken zodat ze passen voor verschillende kinderen. De mama’s waren in de wolken met de plastic broekjes, die meteen gebruikt werden. Het is fijn te zien dat ze zo dankbaar zijn en wij op die manier hun werk kunnen verlichten.

De peuters zijn ondertussen gewend aan ons dagelijks onthaalmoment. Vrijdagnamiddag testten ze de tunnel voor het eerst uit. Deze namiddag werd er opnieuw babymassage gegeven.
Mama Christina doet heel enthousiast mee, is geïnteresseerd in het doel ervan en wil graag de activiteiten verder zetten.

Terwijl Miet Jean De Dieu “wat vuurwerk in zijn gat stopt” en Chantal wat aanmoedigt in de kleuterklas, blijft Morgane dapper verdergaan met de crea en drama activiteiten. Ze leerden vandaag een verhaal verzinnen en vertellen a.d.h.v. de reeds gemaakte handpoppen en hun eigen lichaam. De mama’s werden uitgenodigd voor dit spektakel en genoten ervan.

Zaterdag was het de rustigste voormiddag tot nu toe. Er werd gelezen en gekaart. In de namiddag trokken we naar het meer. Mama Christina ging voor de eerste keer mee. Door de toestroom van kinderen van zowel binnen als buiten het weeshuis, was het onmogelijk om deftig zwemles te geven.

Zondag was voor ons allen een drukke dag. In de voormiddag speelden we met alle  kinderen samen estafette en enkele spelletjes. De estafette verliep al beter dan vorige week zondag. We leren steeds bij en ook de kinderen raken gewend aan de manier van werken.
In de namiddag werd de groep in twee verdeeld. Miet en Morgane deden spelletjes en een muzikaal pakket met de kleuters. An, Rosanne en Tinne speelden met de groten met de parachute en een  overbrengspel. De kinderen vonden het fantastisch ! Moe maar voldaan gingen we voor de zoveelste keer omelet eten. Onze kok doet echt zijn best.

 Moeten stoppen door het weer, het regent hier binnen...

Onweer!

Het is hier aan het donderen en als het nog erger wordt, moeten we afsluiten. De elektriciteit lag weer plat de voorbije dagen. Morgen wordt er aan gewerkt en kan het zijn dat we een weekje zonder zitten.
Nu doen we een poging om nog een update te posten van de voorbije dagen.

Duimen dat het lukt !