Dag allemaal,

Rosanne en An zijn goed vertrokken, maar met HEEL veel problemen! We hebben 2 uur moeten wachten om op de allerlaatste minuut groen licht te krijgen om te mogen vertrekken - problemen met het visum van Rosanne. Veel dank aan iedereen die via de telefoon nog heel wat heeft kunnen regelen. Ik laat het volledig verslag aan Rosanne en An over, maar chapeau voor hen én de familie, het was moeilijk om de uren zo spannend in onzekerheid door te brengen; GOEDE REIS!!! Ik hoop dat we snel nieuws krijgen als jullie er zijn.
groetjes,

Marijke

Versterking op komst...

Dag allemaal,

Gisteren namiddag hebben we met Jean De Dieu beproken wat hij vandaag in het klasje zou doen.
Hij gaat het alleen proberen. In augustus start de vakantie voor de kleuters. En in september is Eldat weg dus…
We speelden ook wat met de peuters en de tenten werden opgezet voor de Amerikanen.

Viktor kwam terug net voor het avondeten, dus zijn we weer voltallig. We liggen hier steeds vroeg in bed. Rond 20u/20u30 kruipen we meestal onder de wol. Het was zelfs al eens half 8. Maar gisterenavond haalden we een record, het werd 22 uur ! Het was gezellig.

Deze ochtend waren de kinderen extra vroeg wakker. We hoorden reeds gezangen om 4 uur. We horen ze graag zingen maar graag toch wat later op de dag.
Miet vertrok vandaag alleen naar de kleuterklas en Morgane en Tinne knutselden een geluksboom met de oudsten. Ze hebben examens dus komt dit boompje wel van pas ;-)
Jean De Dieu maakte het eerste deel van de voormiddag een goede start. Volgende week zal hij ook lesgeven en zullen we de kinderen voor enkele lesmomenten opsplitsen in twee groepen, daar de verschillen tussen de kinderen echt groot zijn. We schakelen Chantal mee in. Het is moeilijk om met haar te communiceren aangezien ze enkel Kinyarwanda spreekt. Het is echt een moeilijke taal, we worstelen nog steeds met de namen van de kinderen. Ze maken het ons dan ook niet gemakkelijk, ze hebben hier allemaal 2 namen, pff.

De Amerikanen komen pas morgenmiddag aan dus het kampvuur wordt een dagje verschoven.
Vanmiddag kregen we bezoek van vrienden van vrienden van Valerie.

Deze namiddag deden we wat administratie, voorbereiding voor zondag en de komende lesweek.
We zouden graag de lagere school in de buurt bezoeken, normaal lukt dit volgende week.  Hier kijken we erg naar uit. We kijken natuurlijk ook uit naar de komst van onze landgenoten !

Miet speelde ook nog baseball en voetbal.

Groetjes,

Morgane, Miet en Tinne

PS Foto's plaatsen is moeilijk aangezien het internet hier zeer traag werkt...maar wanneer het beter gaat, proberen we nog eens, beloofd !

Terug van weggeweest na de internetpanne!

Helaba,

Gisteren namiddag zijn we gestart met het uitkuisen van de kasten. We begonnen met de puzzels. Op het eerste zicht leek er bijna geen enkele puzzel volledig te zijn maar op het einde van de namiddag waren ze dit bijna allemaal. We hebben dus heel wat gepuzzeld ! Jammer genoeg ook enkele puzzels meermaals aangezien ‘Jean non de dieu’ ze steeds uit elkaar haalde achter onze rug. Dit werkje zal nog een namiddagje of twee duren.

Victor vertrok naar Kigali, hij moet een tand laten trekken. We genieten dus even van het ‘alleen’ zijn en van het Nederlands praten tijdens de maaltijden.
Een avondmaal ziet er doorgaans als volgt uit : omelet met guacemole, tomaten, mango en brood.

Deze ochtend trokken we vol goede moed naar het kleuterklasje. En het ging al wat beter dan gisteren. Enkele enkelingen beginnen het puzzelen door te krijgen.

Ondertussen kunnen we hoofd, schouders, knie en teen al in het Kinyarwanda zingen !

De kinderen bidden regelmatig, ze sluiten hierbij hun ogen en rammelen een gebedje af. We vroegen aan Jean De Dieu om het eens te vertalen, hij keek raar op want…ze zeggen het op in het Engels… maar blijkbaar heeft elk kind zijn eigen versie. 

Morgane knutselde vandaag verder aan de dromenvangers.

Nu duiken we in de kasten,

tot de volgende !

Miet, Morgane en Tinne

Heyhey,

Terug na enkele problemen met internet. 
De kasten zijn ondertussen proper. Ze keken raar op tijdens het weg gooien van nutteloze stukken plastic, wat vroeger speelgoed was. Maar er moest eens schoon schip gemaakt worden. Ook de kakkerlakken zijn bij deze verwijderd.

Wij vonden ook nog heel wat activiteiten. Eigenlijk zijn we hier op de goede moment voor de kindergarden. De huidige meester Eldat gaat in september naar de universiteit en wordt vervangen door Jean De Dieu. Een man die ingehuurd werd om de komende 5 à 10 jaar voor de klas te staan.

Jean De Dieu neemt de klas al enkele momenten per dag over. We maken samen met hem een verzameling aan ideeën en activiteiten.

In de voormiddag knutselt Morgane nog steeds met de ouderen van 9u tot 11u. Erik helpt haar iedere morgen met het verzamelen van de jongeren. Maar de regel is dat ze eerst moeten hout zoeken, water vullen en koken. Nadat ze groenlicht krijgen van de “mama’s” komen ze naar Morgane toe. Na de knutselactiviteit helpt Morgane nog een uurtje in de kindergarden met Miet en Tinne. De voorbije dagen maakten de kinderen dream-catchers, kleurden ze tekeningen op speciaal doorzichtig papier en versierden de kinderen groepsnamen die we zondag zullen gebruiken om een scorebord te maken bij estafettespelen.
Bij het omlijsten van de tekeningen, moesten de kinderen die versieren met materialen die ze vonden op de grond: takjes, bloemblaadjes… Maar velen trokken aan de planten! Duidelijk maken dat dit niet de bedoeling is in gebarentaal en in het Engels is haar toch gelukt…De tweede dag werd de opdracht aangepast en moesten ze hun tekening omlijsten met takjes.

In de namiddag ging Miet voetballen met de mannen . Tinne en Morgane speelden met de allerkleinsten : boekjes voorlezen, met de bal spelen, zingen,…

Vandaag speelden we met een grote bal bij de peuters. Ze genoten er echt van. Er zijn nog twee peuters die overtuigd moeten worden om voluit te gaan!

Voorlopig zijn we hier nog met ons drieën en Valerie.  Een Canadese die hier aan het eco-lodge project werkt.  Ze zijn van plan een ecologisch hotel te bouwen aan de overkant van het kivu-meer waarvan de opbrengst naar het weeshuis gaat.  Nog een oplossing om het weeshuis in de toekomst zelfbehoevend te maken.  Ze zijn hier ongelofelijk moedig. Daar kunnen wij nog iets van leren.

Morgen worden we vergezeld door 10 Amerikaanse studenten, leerkrachten Engels in spe. Er wacht ons een concertje en een kampvuur. Hier kijken we al naar uit !

Zonnige groetjes vanuit het prachtig, groene Rwanda, naar het schijnt regent het daar…

Miet, Morgane en Tinne

Hèèèèèèèèlp!

Wat een voormiddag!  Het begon allemaal nog vrij ‘rustig’ met de herhaling van het verhaal van vrijdag.  We maakten een kimspel met de dieren uit het boek en waren aangenaam verrast. 

Na de speeltijd wilden we eens iets nieuws proberen.  Vol goede moed werd de klas in 2 groepen verdeeld en probeerden we wat voorbereidend rekenen te geven.  In plaats van het scanderen van getallen (hier een dagelijkse activiteit) probeerden we er via spel de hoeveelheden aan te koppelen. 

Ze zijn deze vorm van werken duidelijk niet gewoon!  En het was een hele opdracht voor Tinne en Miet om dit kleine half uurtje vlot te doen verlopen.

Het laatste uur planden we enkele spelactiviteiten die we hier in de kast vonden.  Simpele puzzels en wat memory, bijna allen nog niet gebruikt.  Resultaat: ze kwamen niet verder dan het verstoppen en eten van puzzelstukken.  We riepen alle kinderen terug bij elkaar en maakten hen duidelijk dat dit niet kon!!!  Bij een tweede poging ging het al net iets beter.  We mogen dus absoluut de moed niet laten zakken.  Als we zagen dat de meester zelf de puzzel van 20 stukken niet kon maken, wisten we dat we nog heel wat kleine stapjes te nemen hebben!

Morgane knutselde ‘dromenvangers’ in de voormiddag met de groteren die pas in de namiddag naar school gaan.  Het was niet gemakkelijk om ze te pakken te krijgen. Er was een watertekort, waardoor ze eerst deze klus moesten opgelost zien te krijgen. Daarna konden de jongeren elk twee bamboestokjes zoeken en met de fel gekleurde draden beginnen weven. Ook een drukke bedoening waarbij we zien dat ze elkaar weinig helpen en het liefst individueel werken.  Maar na wat aandringen om elkaar een handje toe te steken kwamen we toch tot mooie eindresultaten!!!

Vele groeten,

Morgane, Tinne en Miet

Maramutse,

Omdat we niet altijd op de pc kunnen omwille van elektriciteitsproblemen staan we een beetje achter met ons verhaal.  We pikken terug in op vrijdagavond.  We werden na het avondmaal gelokt door de mooie gezangen van de kinderen.  Het zijn echt nachtegalen!  Na het oefenen werd er gedanst.  We konden ons niet inhouden om mee te doen maar oh jee, wat een ritmes!  Ze tellen 1, 2 maar ondertussen doe je 4 passen.  Ingewikkeld maar veel plezier en ze hadden veel geduld met ons.

Zaterdagochtend mochten we uitslapen tot 7 u!  Woehoe!  In de voormiddag hadden we vrij want alle kinderen trekken dan naar de kerk.  Victor gaf ons een rondleiding op de plantage.  Geen van ons drieën wist dat ananas op de grond groeit.  Elke dag worden hier 40 overheerlijke ananassen opgegeten.  Momenteel zijn ze bezig met het uitbreiden van de fruitplantages met de bedoeling om het fruit te drogen en te exporteren. 

We kregen van Victor ook een rondleiding in de buurt naar het mooiste zicht op het Kivumeer.  En dan hadden we nog even tijd om de blog door te sturen.  We moesten ons wel verstoppen in the office want op zaterdag mag er niet gewerkt worden.  Tinne en Miet zijn dan maar naar buiten geslopen. 

In de namiddag trokken we met de kinderen naar het Kivumeer.  Gepakt en gezakt met heel wat zwemgerief van Tinnes school!  Toen we de berg naar beneden gingen waren we ons al aan het afvragen hoe we in godsnaam terug boven gingen geraken.  Eenmaal aangekomen wilden we de zwempakken,… uitdelen.  Oh jee!  Wat een chaos.  Sommigen kregen 3 broeken te pakken (en deden die ook over elkaar aan) en sommigen kregen niets te pakken.  Ineens begon iedereen te krijsen, alsof er al een kind verdronken was.  Maar het bleek een waterslang te zijn.  Brrr…  Toch even checken of het nog wel veilig was in het water.  Maar ja, gewoon niet teveel over nadenken en doen! Plons!  We waren verbaasd over wat de kinderen al konden in het water, ondanks wat ze ons op voorhand hadden verteld.  Allen konden ze drijven en  Tinne en Miet begonnen al aan de beenbewegingen, wat bij sommigen voor een eerste keer niet slecht ging.  Ze hadden ons wijsgemaakt dat er een hutje stond om ons om te kleden.  Hier moesten we toch eens mee lachen.  De muren van het hutje waren stokken om de 30 cm van elkaar.  Dan maar achter de struiken samen met de meisjes die voor ons direct enkele doeken open hielden.  Ze konden het wel niet laten van zelf te piepen, zoveel witte huid bij elkaar!  Nog wat met de frisbee gespeeld en gevoetbald en dan terug de berg op!  Wat al bij al goed meeviel.  Toch hadden we ’s avonds geen fut meer om mee te gaan dansen. 

Zondagochtend om 5 uur was er al een adhd’erke aan het trommelen.  Wat hebben deze kinderen veel energie.  Wij om 6 uur dan ook maar op, klaar voor de sportactiviteiten met al de kinderen.

Morgane schoot in actie met de kleinsten, Tinne en Miet gingen sporten met de groteren en waren weeral onder de indruk van de Afrikaanse kids.  Ze kunnen baseballen als de besten, altijd raak.   

In de namiddag maakten we mobielen met takjes,… om boven de bedjes van de baby’s te hangen.  Ze liggen hier vaak in hun bedje te liggen.  Of ze zitten buiten te zitten.  Hier moeten we echt nog eens in actie schieten.  Maar geen van ons drieën heeft veel ervaring met peuters. 

Je ziet dat we ons hier absoluut niet vervelen.  Je krijgt enorm veel liefde terug van de kinderen! 

Nog een bericht voor de familie van Tinne: proficiat met de kleine Livia! 

Voorlopig geen foto's, het gaat hier ontzettend traag op dat enkele batterijtje.  Maar ze zijn vandaag met de elektriciteit bezig geweest.  Wie weet morgen wel een fotootje.

Vele knuffels van ons drieën!