vrijdag 22 juli 2011

De 5 muzungu’s uit België zijn terug op het net!

Goedemorgen iedereen,
Voorlopig terug elektriciteit, afwachten hoelang het duurt… De elektriciens waren net vertrokken toen we terug zonder zaten. We zijn ondertussen gewend aan het leventje zonder elektriciteit. Het is al een gewoonte geworden om een zaklamp te nemen wanneer het begint te schemeren.
De voorbije dagen hebben we weer heel wat meegemaakt. We ontdekten het leven buiten het weeshuis. Ongelooflijk hoe een attractie we waren onderweg, op de markt, op de plaatselijke school en in het ziekenhuis.
Dinsdag was het een gewone “werkdag” met de gebruikelijke activiteiten : de parachute werd bovengehaald in de kleuterschool, er werd geknutseld en het eerste onthaal bij de baby’s en peuters was een feit.
Woensdag was het voor het eerste een rustige dag zonder kinderen. We hebben er toch even van genoten. We mochten een uur langer slapen, dit lieten we ons geen twee keer zeggen.
Nadien te voet naar de markt, we wandelden 2 uur lang langs prachtige natuur. Eerst steil bergaf, dan langs het meer tussen de struiken en tenslotte tussen de rijstvelden. We waanden ons even in Azië. Aangekomen aan de meerplaats van de boten waar de bananen enzovoort uitgeladen werden, lieten we de plaatselijke bevolking wennen aan zo veel blank geweld.
De markt zelf was zeer druk en warm. We kochten er stoffen en wat materiaal voor het weeshuis. We leerden Rosanne kennen als een echte onderhandelaarster.
Een fris drankje op een terras deed deugd ! Morgane en An keerden terug op de moto, het werd een heel avontuur maar ze arriveerden zonder kleerscheuren.
De anderen keerden al wandelend terug en namen ondertussen nog een frisse duik in het Kivumeer.
Gisteren trok iedereen behalve Morgane samen met de baby’s, peuters en kleuters voor medicatie (vitaminen)naar de plaatselijke school. Dit werd een tochtje om nooit te vergeten. De mama’s bonden de baby’s en peuters op traditionele wijze op onze rug. Bewonderenswaardig dat de mama’s hier  op deze manier ook werken op het land.
De kleuters genoten ook van de tocht en waren verwonderd van de schoonheid van het meer . Ze komen zelden of nooit uit het weeshuis, tot ze naar de lagere school gaan.
Voor we konden vertrekken moesten er eerst schoenen gezocht worden voor elk kind. Dit heeft toch een hele tijd in beslag genomen. De kinderen blonken met hun mooie kleertjes en schoenen.
Morgane speelde ondertussen een toneeltje samen met Erdad en maakte handpoppen. Dit was een hele uitdaging aangezien de kinderen dit nog nooit eerder deden.
Met de lagere schoolkinderen werden er nog wat spelletjes gespeeld.
Nadien vertrokken we naar het plaatselijke ziekenhuis. We kregen een rondleiding van de directeur.
Ook dit was zeer interessant om eens te zien. De directeur hoorde over de kleuterschool en ondertussen kwam hij vanmorgen al een kijkje nemen en zijn zijn kinderen ingeschreven !
Op de terugweg van het ziekenhuis kwamen we kinderen van het weeshuis tegen die van school kwamen. We wandelden samen terug, er werd wat gezongen.
’s Avonds vierden we de 21ste juli met chips en wijn. Er was zelfs een klein vuurwerkje en wat slingers!
Groetjes en tot…
Miet, Morgane, An, Rosanne en Tinne
PS @Hilde : de omgeving is hier idd zeer mooi en het weeshuis ligt op een heuvel, vlak wandelen lukt hier niet ;-). We hebben heel veel aan Erdad, hij is hier onze tolk. Die jongen heeft een hele dag werk, hij loopt van hot naar her om overal te vertalen. De oudste kinderen kunnen ook wat Engels.
Nog veel succes alleen met de kids. Ook vele groetjes aan jullie allemaal !

woensdag 20 juli 2011

Sfeerbeelden

















Dit zijn de laatste foto's die ik heb. Tekst en uitleg volgen wel, maar jullie kunnen zo de blogberichten in beeld volgen...
veel succes nog, vrouwen ginder! PS. Hoe gaat het met de luiers?
Groetjes,Marijke

Beelden uit Rwanda



                                                           in actie met de estafette

Meer foto's

Dag allemaal,

Hier enkele foto's, ik laat het aan jullie over om er tekst en uitleg bij te schrijven.. Ze zijn alvast fantastisch!!



maandag 18 juli 2011

Start derde werkweek

Hello,
Gisteren de dag afgesloten met een hartverwarmend optreden van het koor van het weeshuis. Echt ongelooflijk hoe creatief en muzikaal ze zijn. De kleuters begonnen spontaan te dansen, zelfs die waarvan je het niet zou verwachten.  We waren allen ontroerd. Nog even samen de beentjes los gezwierd en dan genoten van een uitgebreid avondmaal. Voor An, Rosanne en Hilde was dit een aangename verrassing, voor de rest gaf de maaltijd een déja –vue-gevoel. Ze doen hier echt wel hun best maar er is weinig variatie.
Deze ochtend volgden Rosanne, An en Tinne de dagindeling van de mama’s van de baby’s en peuters. We hielpen bij de dagdagelijkse bezigheden. Het was een hele ervaring om te zien hoe druk ze het wel hebben : de kinderen wassen, verzorgen, kleden, voeden, een hele berg was en koken voor de hele dag.
Verser kan het eten niet want de mama’s gaan de groenten op het veld halen. Dan worden ze schoongemaakt en gesneden. Maar de materialen zijn helemaal niet wat ze bij ons zijn.
Toch zijn ze heel creatief in het gebruik van hun materialen.
Miet en Morgane zetten hun werk in de kleuterschool en met de groteren voort.
Morgane knutselde maskers en werkte wat rond gevoelens. Dit bleek niet zo eenvoudig te zijn.
Maar het resultaat was er ! De kinderen waren fier om op de foto te staan met hun zelfgemaakte creatie.
Miet heeft haar handen vol in de kleuterklas. Ze geeft tips aan Jean De Dieu en Chantal. Zij werkte vandaag voor de eerste keer alleen met een deel van de klasgroep.
Alle medewerkers staan heel erg open voor de tips en willen graag bijleren.
Net na de middag namen we alweer afscheid van Hilde die een druk programma voor de boeg heeft.
Jammer dat ze niet langer kon blijven !
Deze namiddag werd het nieuw aangekomen materiaal uitgepakt, gesorteerd en een plekje gegeven in de kast.
Er was ruimte voor een babymassage met de baby’s en peuters. Aanvankelijk werd er argwanend gekeken door zowel de mama’s als de kinderen. Maar op het einde was iedereen mee, ze genoten !
Ook Viktor was onder de indruk en meteen gewonnen voor het idee.
Nadien was er vrij spel met de autootjes. We moesten steeds meer autootjes  uit de kast halen, want steeds meer kinderen kwamen deelnemen.
We moeten afronden want het wordt donker, tijd voor de voorbereidingen van morgen.
Tot de volgende,
Rosanne, An, Miet, Morgane en Tinne

zondag 17 juli 2011

Weekend!

Hellooo,
Zaterdag = sabath!  Dit wil zeggen: rust in het kot want ze zitten allen in de kerk.  Tot de telefoon ging tijdens het ontbijt.  Het was Rosanne die vast gehouden werd op de luchthaven in Brussel omwille van een fout op de visa.  Indien de ambassade van Kigali groen licht gaf aan Brussel dan mocht ze wel vertrekken.  Morgane trok haar stoute schoenen aan en belde het noodnummer van de Belgische ambassadeur in Kigali op.  Wat een geluk, het bleek ook een West-Vlaming te zijn.  Onzen Ivo ging er direct werk van maken.  Gelukkig mocht ons Rosanne toch nog vertrekken, net op tijd op de vlieger geraakt!  Met een gerust hart konden wij hier aan onze ochtendwandeling beginnen.   Wat een prachtige  vergezichten heb je hier toch!!!!!! 
Tegen de middag kwamen er een tiental Amerikanen toe, jonge studenten van het leger.  Samen gingen we in de namiddag naar het concert.  Het bleek wel geen concert te zijn zoals wij dat woord opvatten, maar het was meer een katholieke dienst, die doorging in het weeshuis.  Alle mensen uit de buurt waren er en ondanks het constante “HALLELUJAH” werd het toch nog een gezellige boel. 
Na het concert gingen we in 3 groepen spelen (baseball, frisbee en volleybal) wat niet echt eenvoudig was want er bleven vele kinderen uit de buurt meespelen.  De base-ball groep vermenigvuldigde zich op onverklaarbare wijze.  Voor we opsplitsten speelden we met de hele bende vlaggenstok.  150 kinderen die allen samen in het Vlaams zingen: grappig!
Nadien werd het een prachtige avond om nooit meer te vergeten!  We maakten een groot kampvuur en alle kinderen dansten en zongen.  Een ongelooflijk groot familiegevoel in het weeshuis.
Zondagvoormiddag trokken we met z’n allen naar het Kivumeer voor wat zwemles en ontspanning.  Deze keer hadden we wel aan de peddels gedacht en testten de Kano’s eens uit.  Wel ja, Kano…  Een uitgeholde wiebelige boomstam.  Made, het meisje dat met Tinne en Miet meeging, vertrouwde het voor geen haar en was blij terug aan wal te zijn.
Na de lange klim terug omhoog werden we onthaald door Rosanne, An en Hilde.  We haalden snel onze spandoek van leraars zonder grenzen boven.  Fijn om hen hier te hebben! 
Na de lunch hebben we nog wat vergaderd zodat iedereen wat op de hoogte was en plannen gemaakt voor de komende weken.  En dan, met Hilde, natuurlijk: Estafettetime!!!!!!!  Met zo’n professional in huis konden we dit natuurlijk niet laten.  Het werd een gezellige chaos met veel lachende gezichtjes en weerom een groot familiegevoel. 
Morgen begint de normale werkweek weer.  Miet vliegt de kleuterklas in, An, Tinne en Rosanne bekommeren zich om de baby’s, Morgane entertaint de groteren. 
Vanavond genieten we nog van de wijn en de chips die de 3 kersverse Belgen meebrachten, en zal er ook nog een klein concert plaatsvinden (hallelujah?).
Groetjes van ons allen.