De 5 muzungu’s uit België zijn terug op het net!

Goedemorgen iedereen,

Voorlopig terug elektriciteit, afwachten hoelang het duurt… De elektriciens waren net vertrokken toen we terug zonder zaten. We zijn ondertussen gewend aan het leventje zonder elektriciteit. Het is al een gewoonte geworden om een zaklamp te nemen wanneer het begint te schemeren.

De voorbije dagen hebben we weer heel wat meegemaakt. We ontdekten het leven buiten het weeshuis. Ongelooflijk hoe een attractie we waren onderweg, op de markt, op de plaatselijke school en in het ziekenhuis.

Dinsdag was het een gewone “werkdag” met de gebruikelijke activiteiten : de parachute werd bovengehaald in de kleuterschool, er werd geknutseld en het eerste onthaal bij de baby’s en peuters was een feit.

Woensdag was het voor het eerste een rustige dag zonder kinderen. We hebben er toch even van genoten. We mochten een uur langer slapen, dit lieten we ons geen twee keer zeggen.
Nadien te voet naar de markt, we wandelden 2 uur lang langs prachtige natuur. Eerst steil bergaf, dan langs het meer tussen de struiken en tenslotte tussen de rijstvelden. We waanden ons even in Azië. Aangekomen aan de meerplaats van de boten waar de bananen enzovoort uitgeladen werden, lieten we de plaatselijke bevolking wennen aan zo veel blank geweld.
De markt zelf was zeer druk en warm. We kochten er stoffen en wat materiaal voor het weeshuis. We leerden Rosanne kennen als een echte onderhandelaarster.
Een fris drankje op een terras deed deugd ! Morgane en An keerden terug op de moto, het werd een heel avontuur maar ze arriveerden zonder kleerscheuren.
De anderen keerden al wandelend terug en namen ondertussen nog een frisse duik in het Kivumeer.

Gisteren trok iedereen behalve Morgane samen met de baby’s, peuters en kleuters voor medicatie (vitaminen)naar de plaatselijke school. Dit werd een tochtje om nooit te vergeten. De mama’s bonden de baby’s en peuters op traditionele wijze op onze rug. Bewonderenswaardig dat de mama’s hier  op deze manier ook werken op het land.
De kleuters genoten ook van de tocht en waren verwonderd van de schoonheid van het meer . Ze komen zelden of nooit uit het weeshuis, tot ze naar de lagere school gaan.
Voor we konden vertrekken moesten er eerst schoenen gezocht worden voor elk kind. Dit heeft toch een hele tijd in beslag genomen. De kinderen blonken met hun mooie kleertjes en schoenen.
Morgane speelde ondertussen een toneeltje samen met Erdad en maakte handpoppen. Dit was een hele uitdaging aangezien de kinderen dit nog nooit eerder deden.
Met de lagere schoolkinderen werden er nog wat spelletjes gespeeld.
Nadien vertrokken we naar het plaatselijke ziekenhuis. We kregen een rondleiding van de directeur.
Ook dit was zeer interessant om eens te zien. De directeur hoorde over de kleuterschool en ondertussen kwam hij vanmorgen al een kijkje nemen en zijn zijn kinderen ingeschreven !

Op de terugweg van het ziekenhuis kwamen we kinderen van het weeshuis tegen die van school kwamen. We wandelden samen terug, er werd wat gezongen.
’s Avonds vierden we de 21^ste juli met chips en wijn. Er was zelfs een klein vuurwerkje en wat slingers!

Groetjes en tot…

Miet, Morgane, An, Rosanne en Tinne

PS @Hilde : de omgeving is hier idd zeer mooi en het weeshuis ligt op een heuvel, vlak wandelen lukt hier niet ;-). We hebben heel veel aan Erdad, hij is hier onze tolk. Die jongen heeft een hele dag werk, hij loopt van hot naar her om overal te vertalen. De oudste kinderen kunnen ook wat Engels.
Nog veel succes alleen met de kids. Ook vele groetjes aan jullie allemaal !