In de lucht...

Oef, deze keer verliep alles vlot bij het vertrek!
Versterking is op komst dames!

Goeie reis, Rita, Rosanne en Inge!

Dinsdagvoormiddag observatie in de kindergarden. Samen met Jean de Dieu en Chantal hebben we het Rwandese curriculum voor de 3- tot 5jarigen doorgenomen. Bij elke doelstelling hebben we samen met hen enkele ideetjes uitgewerkt. Donderdag zullen we deze uittesten met Chantal, aangezien zij nu de kleuterjuf van de kleinsten is.

In de namiddag hebben Gina, Anne en Sanne de muurborden klaargemaakt om er de historiek van de laatste jaren l’Esperance aan op te hangen.

Sanne en Anne gingen nadien op zoek naar een tolk om met de “mama’s” van de baby’s te praten over het gebruik (of niet gebruik?) van de luiers. Daar bleek nogmaals dat de kloof soms toch groter is dan verwacht. De urine waar de kinderen de hele dag in liggen te slapen, zou naar ’t schijnt zeer verfrissend zijn in  de zomer… ?!?

Heleen is stilaan aan het recupereren. Sinds zondag heeft ze hoofd- en keelpijn. Westerse pijnstillers gaven geen soelaas, gelukkig kent Victor een paar alternatieve behandelingen met eucalyptus die wel hun effect schijnen te hebben. Joepie! Hopelijk is ze snel terug helemaal genezen.

’s Avonds opnieuw twee nieuwe gasten van Ingenieurs zonder Grenzen: Andy en Matthew. Ze komen hier nog bliksemafleiders plaatsen voor ze doorreizen naar hun volgende project in Kigali. ’s Avonds hoorden Anne en Sanne gitaarmuziek en gezang en besloten zij om op onderzoek uit te gaan met hun zaklamp. Het bleek Andy te zijn die met zijn gitaar de kinderen entertainde. Sanne en Anne genoten en deden enthousiast mee.

Woensdag zijn Gina, Anne en Sanne naar de markt geweest: 2u. te voet door de bergen en langs het Kivumeer en de rijstvelden. Wat een mooie landschappen! Toen ze de school passeerden, waren ze plots niet meer met 3, maar met 50. Alle kinderen liepen enthousiast mee met de mzungu’s. Gina en Sanne kochten een prachtige stof op de markt, waarmee ze een kleed willen laten maken door het naaiatelier van het weeshuis. Jammer genoeg ook veel gebedel en Gina’s portefeuille werd ook gestolen.. Daarna trokken ze naar het plaatselijk restaurant/café voor een verfrissend drankje. We kregen meteen een brochette van vers geslacht lam aangeboden. Gina en Sanne stonden bijna in vuur en vlam, niet van een Afrikaan maar van de verse pili pili dat erbij geserveerd werd. De motortocht terug was anders ook fantastisch! Vogelvrij! J  Daarna ging Sanne samen met Gina volleybal spelen met de oudste kinderen. Anne kwam supporteren en Heleen hielp ondertussen een van de kinderen met de voorbereiding van haar examen Aardrijkskunde.

Op naar de tweede week!

Vrijdag zijn Anne en Sanne de baby’s gaan wassen. Wat een water- en knuffelpret! Daarna met z’n vier op naar de kindergarden (=kleuterklas). We waren heel benieuwd of het experiment om de klassen te splitsen in jongere en oudere kleuters zou lukken. Tot onze verbazing ging dit zeer goed. Chantal (de kleuterjuf van de kleinsten) bloeide helemaal open toen ze haar eigen klasje kreeg. Ze ontpopte zich als een echte juf met beduidend meer zelfvertrouwen dan gisteren. Jean de Dieu kon zich efficiënter bezig houden met de oudere kleuters. Hij kreeg ze allen aan het werk: op hun plaats of aan het bord, allen werkten ze goed mee. We hadden wel de indruk dat Jean de Dieu zich een beetje bedreigd voelde in het behouden van zijn positie als belangrijkste leraar. Een volgende taak voor ons is dus om hem ervan te overtuigen dat hij nog steeds even belangrijk is, ook al heeft Chantal nu ook een eigen klas. Hopelijk slagen we hierin! Daarna hebben we beide leerkrachten geprezen voor hun prestatie en hen het Rwandese curriculum overhandigd. We hebben hen de taak gegeven om de doelstellingen van hun groep te overlopen, zodat we maandag met hen hieraan kunnen verder werken. We vroegen eveneens aan Prince om een afspraak voor ons te maken in de lagere school, om daar eens ons licht te gaan opsteken. Dit om de kleuterklas beter te kunnen aanpassen aan de overgang naar het eerste leerjaar. Twee dagen nadien nog altijd geen nieuws. Prince was het vergeten. En nu blijkt dat het examens zijn, dus bezoek uitgesteld.

In de namiddag wilden we onze eerste blog verzenden en daarna de omgeving wat gaan verkennen. Rwandees internet gooide echter roet in die plannen, aangezien het ons drie uur heeft gekost om de blog te posten. Wat een avontuur, dat internet! De tekst hebben we kunnen posten, maar toen we aan de foto’s kwamen, viel het internet uit.

’s Avonds kwamen twee Canadezen, Alex en Gerrith, ons vergezellen voor twee dagen. Het werd een superleuke avond: de kinderen dansten en zongen, kampvuur met marshmellows,  gitaarmuziek van Gina en Victor, gekke kampvuurdansen,… Het enige minpuntje van de avond was Sanne’s valpartijtje met gezwollen enkel tot gevolg. Ze dacht dat het niet zo erg was en gaf zelfs nog salsalessen. Misschien toch iets te veel van het goede, want daags nadien moest dokter Victor hydrotherapie geven na een door de pijn slapeloze nacht. Sanne bleef zaterdag dus braaf in het weeshuis onder toeziend oog van Victor en Lady (de hond), terwijl Anne, Heleen en Gina met de Canadezen naar het Kivumeer trokken. Ze amuseerden zich te pletter. Gina waagde het voor de tweede keer in een lekkende kano te varen, Gerrith sprong in het water ondanks de waterslangen en ondertussen keek iedereen vol belangstelling hoe de lokale vissers hun netten uitwierpen voor de visvangst. ’s Middags brachten twee mensen van het weeshuis hen een lekkere lunch. Daarna sijpelden de mzungu’s (de blanken) een voor een terug het weeshuis binnen, uitgeput door de klimtocht.

Sanne en Anne brachten de avond door met de kinderen die hen Kinyarwanda leerden. Echte leerkrachten in wording! Dikke pluim! Voor het slapen nog een laatste hydrotherapie voor Sanne.

Zondag weer als gewoonlijk babysessie voor Anne en Sanne. Ditmaal met fototoestel, dat van de ene hand naar de andere ging. Wat een enthousiasme als ze een foto mochten maken of mochten poseren! Leuk om te zien! En verwonderlijk hoe het fototoestel steeds intact terugkomt.  Voor de rest wat klusjes. Gina is met de kinderen naar het Kivumeer getrokken. Gelukkig wordt ze bijgestaan door enkele sterke adolescenten. Terwijl hielp Sanne Prince met het opstellen van een Engelse tekst. Anne hielp enkele adolescenten met staartdelingen en andere rekenoefeningen, als voorbereiding op hun examen. Heleen nam nogmaals het curriculum door. Sanne vertaalde ondertussen enkele Nederlandstalige kinderboekjes in het Engels. Vlak voor het avondeten kwam er onverwacht een Duitse gast van 20 langs. Hij was al 11,5 maand door Afrika aan het reizen en is nu op trektocht door Rwanda.

Vandaag een grote dag: bezoek aan de lagere school uit de buurt. We werden ontvangen door de directeur en de juf van het eerste leerjaar. We mochten de handboeken inkijken, terwijl de directeur hier uitgebreid uitleg bij gaf. Verbazingwekkend hoeveel doelstellingen ze hier in het eerste leerjaar al willen bereiken. Wat wij in het eerste en een deel van het tweede leerjaar zien, zien zij hier op één jaar tijd. En dan te bedenken dat de meeste kinderen niet eens naar de kleuterschool zijn kunnen gaan, omwille van de kosten. Omwille van de examens konden we jammer genoeg geen lessen observeren, hetgeen ons de kans zou hebben gegeven om in praktijk te kijken of deze doelstellingen wel haalbaar zijn. Het lijkt ons straf. Nadien introduceerde de directeur ons in elke klas van de lagere school om kennis te maken met de leerlingen. Bij het binnenkomen gingen alle leerlingen onmiddellijk rechtstaan en riepen in koor “good morning, sir and teachers”. We hadden ze kunnen opeten! ;-) Voila nu zijn jullie weer mee met onze avonturen. Tot blogs!

Liefs,

Anne, Heleen en Sanne