maandag 9 juli 2012

Op naar de tweede week!

Vrijdag zijn Anne en Sanne de baby’s gaan wassen. Wat een water- en knuffelpret! Daarna met z’n vier op naar de kindergarden (=kleuterklas). We waren heel benieuwd of het experiment om de klassen te splitsen in jongere en oudere kleuters zou lukken. Tot onze verbazing ging dit zeer goed. Chantal (de kleuterjuf van de kleinsten) bloeide helemaal open toen ze haar eigen klasje kreeg. Ze ontpopte zich als een echte juf met beduidend meer zelfvertrouwen dan gisteren. Jean de Dieu kon zich efficiënter bezig houden met de oudere kleuters. Hij kreeg ze allen aan het werk: op hun plaats of aan het bord, allen werkten ze goed mee. We hadden wel de indruk dat Jean de Dieu zich een beetje bedreigd voelde in het behouden van zijn positie als belangrijkste leraar. Een volgende taak voor ons is dus om hem ervan te overtuigen dat hij nog steeds even belangrijk is, ook al heeft Chantal nu ook een eigen klas. Hopelijk slagen we hierin! Daarna hebben we beide leerkrachten geprezen voor hun prestatie en hen het Rwandese curriculum overhandigd. We hebben hen de taak gegeven om de doelstellingen van hun groep te overlopen, zodat we maandag met hen hieraan kunnen verder werken. We vroegen eveneens aan Prince om een afspraak voor ons te maken in de lagere school, om daar eens ons licht te gaan opsteken. Dit om de kleuterklas beter te kunnen aanpassen aan de overgang naar het eerste leerjaar. Twee dagen nadien nog altijd geen nieuws. Prince was het vergeten. En nu blijkt dat het examens zijn, dus bezoek uitgesteld.

In de namiddag wilden we onze eerste blog verzenden en daarna de omgeving wat gaan verkennen. Rwandees internet gooide echter roet in die plannen, aangezien het ons drie uur heeft gekost om de blog te posten. Wat een avontuur, dat internet! De tekst hebben we kunnen posten, maar toen we aan de foto’s kwamen, viel het internet uit.

’s Avonds kwamen twee Canadezen, Alex en Gerrith, ons vergezellen voor twee dagen. Het werd een superleuke avond: de kinderen dansten en zongen, kampvuur met marshmellows,  gitaarmuziek van Gina en Victor, gekke kampvuurdansen,… Het enige minpuntje van de avond was Sanne’s valpartijtje met gezwollen enkel tot gevolg. Ze dacht dat het niet zo erg was en gaf zelfs nog salsalessen. Misschien toch iets te veel van het goede, want daags nadien moest dokter Victor hydrotherapie geven na een door de pijn slapeloze nacht. Sanne bleef zaterdag dus braaf in het weeshuis onder toeziend oog van Victor en Lady (de hond), terwijl Anne, Heleen en Gina met de Canadezen naar het Kivumeer trokken. Ze amuseerden zich te pletter. Gina waagde het voor de tweede keer in een lekkende kano te varen, Gerrith sprong in het water ondanks de waterslangen en ondertussen keek iedereen vol belangstelling hoe de lokale vissers hun netten uitwierpen voor de visvangst. ’s Middags brachten twee mensen van het weeshuis hen een lekkere lunch. Daarna sijpelden de mzungu’s (de blanken) een voor een terug het weeshuis binnen, uitgeput door de klimtocht.

Sanne en Anne brachten de avond door met de kinderen die hen Kinyarwanda leerden. Echte leerkrachten in wording! Dikke pluim! Voor het slapen nog een laatste hydrotherapie voor Sanne.

Zondag weer als gewoonlijk babysessie voor Anne en Sanne. Ditmaal met fototoestel, dat van de ene hand naar de andere ging. Wat een enthousiasme als ze een foto mochten maken of mochten poseren! Leuk om te zien! En verwonderlijk hoe het fototoestel steeds intact terugkomt.  Voor de rest wat klusjes. Gina is met de kinderen naar het Kivumeer getrokken. Gelukkig wordt ze bijgestaan door enkele sterke adolescenten. Terwijl hielp Sanne Prince met het opstellen van een Engelse tekst. Anne hielp enkele adolescenten met staartdelingen en andere rekenoefeningen, als voorbereiding op hun examen. Heleen nam nogmaals het curriculum door. Sanne vertaalde ondertussen enkele Nederlandstalige kinderboekjes in het Engels. Vlak voor het avondeten kwam er onverwacht een Duitse gast van 20 langs. Hij was al 11,5 maand door Afrika aan het reizen en is nu op trektocht door Rwanda.

Vandaag een grote dag: bezoek aan de lagere school uit de buurt. We werden ontvangen door de directeur en de juf van het eerste leerjaar. We mochten de handboeken inkijken, terwijl de directeur hier uitgebreid uitleg bij gaf. Verbazingwekkend hoeveel doelstellingen ze hier in het eerste leerjaar al willen bereiken. Wat wij in het eerste en een deel van het tweede leerjaar zien, zien zij hier op één jaar tijd. En dan te bedenken dat de meeste kinderen niet eens naar de kleuterschool zijn kunnen gaan, omwille van de kosten. Omwille van de examens konden we jammer genoeg geen lessen observeren, hetgeen ons de kans zou hebben gegeven om in praktijk te kijken of deze doelstellingen wel haalbaar zijn. Het lijkt ons straf. Nadien introduceerde de directeur ons in elke klas van de lagere school om kennis te maken met de leerlingen. Bij het binnenkomen gingen alle leerlingen onmiddellijk rechtstaan en riepen in koor “good morning, sir and teachers”. We hadden ze kunnen opeten! ;-) Voila nu zijn jullie weer mee met onze avonturen. Tot blogs!

Liefs,

Anne, Heleen en Sanne

7 opmerkingen:

  1. Hallo!
    Zalig, zo herkenbaar!
    Geef de peutertjes: Paulie, Jean Paul, Dativa, Jasmine, Daniel, ...,
    en ondertussen - denk ik - kleutertjes: Gasigwa, Maria en Joy
    een allerdikste knuffel van mij!
    Hopelijk heeft mama Christina wat bijgehouden van de activiteitjes die ik vorig jaar met de kleinsten deed.
    Sanne, laat je door Victor maar eens in de watten leggen hé! Of is het in het water? :o)
    Groetjes,
    An

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi
    Fijn om weer wat nieuws te krijgen! Was wel verbaasd om te lezen dat Jean de Dieu Chantal nog altijd niet als een volwaardige kleuterjuf kan aanvaarden. Vorig jaar heeft Miet de klas nochtans ook al in twee gesplitst, zodat Chantal de jongsten voor haar rekening kon nemen. Die mannen daar hebben nog een lange weg af te leggen ...
    Gisteren waren er dorpsfeesten in het dorp waar Inge woont. Inge had er een standplaats gevraagd en samen met haar kinderen snoepzakjes gevuld. De hele namiddag verkochten we er snoep, popcorn, chips en chocolade t.v.v. UMWANA. Een drukke dag, maar zo kwam ons project weer in de kijker en verzamelden we weer wat euro's voor onze zwarte vriendjes!
    Voor ons kan het aftellen nu ook beginnen. Inge voelt dezelfde kriebels als ik vorig jaar. Ik weet al meer wat mij te wachten staat, maar toch blijft het spannend. Reuzebenieuwd om iedereen terug te zien en eens te piepen wat er is blijven hangen van ons werk van vorig jaar. Ik hoop dat ze mij aangenaam verrassen!!!
    Zijn er nog dingen die wij zeker moeten meenemen in onze valies? Ik zal straks proberen om alles een plaatsje te geven wat ik tot nu toe al kan opbergen. Ik zie dan of er nog plaats is.
    Allé, stel het daar nog goed. Jammer Anne dat jij er niet meer bent als wij aankomen. Laat anders maar een kattebelletje (of een uitgebreid verslag mag ook) achter met jouw ervaringen.
    Sanne en Heleen, jullie zien we zondag als alles meezit... Duimen maar!
    Dikke knuf voor allen,
    muzungu Rosanne XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX ...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi allemaal,
    Fijn om weer nieuws van jullie te krijgen.
    Ja zoals Rosanne al zei; het begint te kriebelen. Druk weekend met ons kraampje voor Umwana, gisteren naar Brussel voor vismum en we hebben deze morgen eens samen onze bagage overlopen en we zullen ons best doen om nog zoveel mogelijk mee te brengen. Het allerbeste verder en tot zondag. Anne , nog een fijne week en een behouden terugreis.
    Vele groetjes
    Inge

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ben wat laat met de eerste reactie, ben momenteel op een workshop tegen de grens met oezbekistan. Wat Victor me schreef...


      It is a pleasure to keep in touch with You.
      I hope Afghanistan is treating You well.
      Our three ladies are doing an extraordinary good work.
      They are very motivated and full energy.
      All already have come very close to the kids.
      Anne will leave in one more week and the rest of the team will join us soon.
      Sanne and Heleen are amazing.
      We are having all indeed a very good time.
      I will miss each one of them.
      Each one of them is indeed a Precious Pearl.
      Wish they could stay longer with us.

      Dus het is weer eens dik in orde. Liefs

      Verwijderen
  4. Mooi/bewonderings-waardig hoe jullie ginds samen 'een verhaal' schrijven...chapeau !
    @ Anneke: Caroline en ik zitten hier al op (enorm) hete kolen op jou te wachten --we denken àlle dagen aan jou ;)) !
    veel succes voor jullie allemaal,
    Vinny

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Vinny en Caroline
    Wat tof dat jullie mee supporteren! Laat ook nog eens iets van jullie horen als Anne thuis is hé! Altijd fijn om een reactie van het thuisfront te lezen!
    Warme groet, Rosanne XX

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hej Sanneke,
    baby'tjes wassen... welkon in mijn wereld! ;-)
    Gaat het een beetje met je voet? Je moet mij niet nadoen hé! ;-) hihi!
    Nog veel plezier daar!
    Ik denk aan jullie!
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen