In de namiddag wilden we onze eerste blog verzenden en
daarna de omgeving wat gaan verkennen. Rwandees internet gooide echter roet in
die plannen, aangezien het ons drie uur heeft gekost om de blog te posten. Wat
een avontuur, dat internet! De tekst hebben we kunnen posten, maar toen we aan
de foto’s kwamen, viel het internet uit.
’s Avonds kwamen twee Canadezen, Alex en Gerrith, ons
vergezellen voor twee dagen. Het werd een superleuke avond: de kinderen dansten
en zongen, kampvuur met marshmellows,
gitaarmuziek van Gina en Victor, gekke kampvuurdansen,… Het enige
minpuntje van de avond was Sanne’s valpartijtje met gezwollen enkel tot gevolg.
Ze dacht dat het niet zo erg was en gaf zelfs nog salsalessen. Misschien toch
iets te veel van het goede, want daags nadien moest dokter Victor hydrotherapie
geven na een door de pijn slapeloze nacht. Sanne bleef zaterdag dus braaf in
het weeshuis onder toeziend oog van Victor en Lady (de hond), terwijl Anne,
Heleen en Gina met de Canadezen naar het Kivumeer trokken. Ze amuseerden zich te
pletter. Gina waagde het voor de tweede keer in een lekkende kano te varen,
Gerrith sprong in het water ondanks de waterslangen en ondertussen keek
iedereen vol belangstelling hoe de lokale vissers hun netten uitwierpen voor de
visvangst. ’s Middags brachten twee mensen van het weeshuis hen een lekkere
lunch. Daarna sijpelden de mzungu’s (de blanken) een voor een terug het
weeshuis binnen, uitgeput door de klimtocht.
Sanne en Anne brachten de avond door met de kinderen die hen
Kinyarwanda leerden. Echte leerkrachten in wording! Dikke pluim! Voor het
slapen nog een laatste hydrotherapie voor Sanne.
Zondag weer als gewoonlijk babysessie voor Anne en Sanne.
Ditmaal met fototoestel, dat van de ene hand naar de andere ging. Wat een
enthousiasme als ze een foto mochten maken of mochten poseren! Leuk om te zien!
En verwonderlijk hoe het fototoestel steeds intact terugkomt. Voor de rest wat klusjes. Gina is met de
kinderen naar het Kivumeer getrokken. Gelukkig wordt ze bijgestaan door enkele
sterke adolescenten. Terwijl hielp Sanne Prince met het opstellen van een
Engelse tekst. Anne hielp enkele adolescenten met staartdelingen en andere
rekenoefeningen, als voorbereiding op hun examen. Heleen nam nogmaals het
curriculum door. Sanne vertaalde ondertussen enkele Nederlandstalige
kinderboekjes in het Engels. Vlak voor het avondeten kwam er onverwacht een
Duitse gast van 20 langs. Hij was al 11,5 maand door Afrika aan het reizen en
is nu op trektocht door Rwanda.
Vandaag een grote dag: bezoek aan de lagere school uit de
buurt. We werden ontvangen door de directeur en de juf van het eerste leerjaar.
We mochten de handboeken inkijken, terwijl de directeur hier uitgebreid uitleg
bij gaf. Verbazingwekkend hoeveel doelstellingen ze hier in het eerste leerjaar
al willen bereiken. Wat wij in het eerste en een deel van het tweede leerjaar
zien, zien zij hier op één jaar tijd. En dan te bedenken dat de meeste kinderen
niet eens naar de kleuterschool zijn kunnen gaan, omwille van de kosten.
Omwille van de examens konden we jammer genoeg geen lessen observeren, hetgeen
ons de kans zou hebben gegeven om in praktijk te kijken of deze doelstellingen
wel haalbaar zijn. Het lijkt ons straf. Nadien introduceerde de directeur ons
in elke klas van de lagere school om kennis te maken met de leerlingen. Bij het
binnenkomen gingen alle leerlingen onmiddellijk rechtstaan en riepen in koor
“good morning, sir and teachers”. We hadden ze kunnen opeten! ;-) Voila nu zijn
jullie weer mee met onze avonturen. Tot blogs!
Liefs,
Anne, Heleen en Sanne
Hallo!
BeantwoordenVerwijderenZalig, zo herkenbaar!
Geef de peutertjes: Paulie, Jean Paul, Dativa, Jasmine, Daniel, ...,
en ondertussen - denk ik - kleutertjes: Gasigwa, Maria en Joy
een allerdikste knuffel van mij!
Hopelijk heeft mama Christina wat bijgehouden van de activiteitjes die ik vorig jaar met de kleinsten deed.
Sanne, laat je door Victor maar eens in de watten leggen hé! Of is het in het water? :o)
Groetjes,
An
Hoi
BeantwoordenVerwijderenFijn om weer wat nieuws te krijgen! Was wel verbaasd om te lezen dat Jean de Dieu Chantal nog altijd niet als een volwaardige kleuterjuf kan aanvaarden. Vorig jaar heeft Miet de klas nochtans ook al in twee gesplitst, zodat Chantal de jongsten voor haar rekening kon nemen. Die mannen daar hebben nog een lange weg af te leggen ...
Gisteren waren er dorpsfeesten in het dorp waar Inge woont. Inge had er een standplaats gevraagd en samen met haar kinderen snoepzakjes gevuld. De hele namiddag verkochten we er snoep, popcorn, chips en chocolade t.v.v. UMWANA. Een drukke dag, maar zo kwam ons project weer in de kijker en verzamelden we weer wat euro's voor onze zwarte vriendjes!
Voor ons kan het aftellen nu ook beginnen. Inge voelt dezelfde kriebels als ik vorig jaar. Ik weet al meer wat mij te wachten staat, maar toch blijft het spannend. Reuzebenieuwd om iedereen terug te zien en eens te piepen wat er is blijven hangen van ons werk van vorig jaar. Ik hoop dat ze mij aangenaam verrassen!!!
Zijn er nog dingen die wij zeker moeten meenemen in onze valies? Ik zal straks proberen om alles een plaatsje te geven wat ik tot nu toe al kan opbergen. Ik zie dan of er nog plaats is.
Allé, stel het daar nog goed. Jammer Anne dat jij er niet meer bent als wij aankomen. Laat anders maar een kattebelletje (of een uitgebreid verslag mag ook) achter met jouw ervaringen.
Sanne en Heleen, jullie zien we zondag als alles meezit... Duimen maar!
Dikke knuf voor allen,
muzungu Rosanne XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX ...
Hoi allemaal,
BeantwoordenVerwijderenFijn om weer nieuws van jullie te krijgen.
Ja zoals Rosanne al zei; het begint te kriebelen. Druk weekend met ons kraampje voor Umwana, gisteren naar Brussel voor vismum en we hebben deze morgen eens samen onze bagage overlopen en we zullen ons best doen om nog zoveel mogelijk mee te brengen. Het allerbeste verder en tot zondag. Anne , nog een fijne week en een behouden terugreis.
Vele groetjes
Inge
ben wat laat met de eerste reactie, ben momenteel op een workshop tegen de grens met oezbekistan. Wat Victor me schreef...
VerwijderenIt is a pleasure to keep in touch with You.
I hope Afghanistan is treating You well.
Our three ladies are doing an extraordinary good work.
They are very motivated and full energy.
All already have come very close to the kids.
Anne will leave in one more week and the rest of the team will join us soon.
Sanne and Heleen are amazing.
We are having all indeed a very good time.
I will miss each one of them.
Each one of them is indeed a Precious Pearl.
Wish they could stay longer with us.
Dus het is weer eens dik in orde. Liefs
Mooi/bewonderings-waardig hoe jullie ginds samen 'een verhaal' schrijven...chapeau !
BeantwoordenVerwijderen@ Anneke: Caroline en ik zitten hier al op (enorm) hete kolen op jou te wachten --we denken àlle dagen aan jou ;)) !
veel succes voor jullie allemaal,
Vinny
Hoi Vinny en Caroline
BeantwoordenVerwijderenWat tof dat jullie mee supporteren! Laat ook nog eens iets van jullie horen als Anne thuis is hé! Altijd fijn om een reactie van het thuisfront te lezen!
Warme groet, Rosanne XX
Hej Sanneke,
BeantwoordenVerwijderenbaby'tjes wassen... welkon in mijn wereld! ;-)
Gaat het een beetje met je voet? Je moet mij niet nadoen hé! ;-) hihi!
Nog veel plezier daar!
Ik denk aan jullie!
xxx