M'n belevenissen in Rwanda waren fantastisch, tot op de laatste minuut. De laatste avond ben ik met Cynthia in 'de Republica' gaan eten. Nog enkele Rwandese specialiteiten werden er uitgeprobeerd. Daarna zijn we nog iets gaan drinken in bar Pacific. En raar maar waar, kom ik daar toch geen oude bekende uit het secundair tegen zeker. Julie woont reeds enkele jaren in Kigali. De wereld kan klein zijn!
Donderdagvoormiddag, m'n laatste dag in Kigali. M'n vlieger vertrekt om 16 u dus ik heb nog tijd om wat van de stad te zien. Cynthia vertrekt naar haar werk rond 8u. Ik ontbijt op het gemak, lees wat en speel met Lucas (kleine broer van Cynthia). Rond 9u uur vertrek ik met de taximoto naar het museum van de genocide. Ik had met Cynthia afgesproken dat indien de chauffeur me niet verstond, ik haar altijd mocht bellen om het te laten vertalen in Kinyarwanda. Achterop de moto door Kigali rijden geeft een super gevoel. Van mij mocht de chauffeur gerust een ommetje maken of de prijs wat optrekken (wat hij waarschijnlijk sowieso van plan was voor de muzungu).
Het museum van de genocide laat een diepe indruk achter. Verschrikkelijk wat hier nog niet zo lang geleden gebeurd is! Voor de meisjes die nog in het weeshuis zijn: probeer tijd te nemen om dit musuem in Kigali nog te bezoeken in Kigali. De audiofoon die je door het museum loodst spreekt zelfs Nederlands!
Na het museum laat ik me naar het werk van Cyntia rijden waarna we samen nog wat laatste souveniertjes kopen en gaan lunchen.
Nog snel een badje nemen en dan met de moto naar de vlieghaven. Niet simpel om met die grote zak op de moto te zitten. En hij moest zich nog haasten ook want na een voormiddag op relaxed Afrikaans tempo was het ineens hoog tijd om de vlieger op te stappen. Als allerlaatste (eigenlijk net te laat) check ik in. Op de vlieger kom ik de groep vrijwilligers van Gent tegen die we in de heenreis hadden leren kennen. Zij hadden ook straffe verhalen van hun werk in de psychiatrische instelling in Kigali.
De 4 uur wachten in transitzone in Adis Abebe drinken we samen iets en shoppen we wat.
En rond 8u 's ochtends kom ik aan in Zaventem waar Koen, m'n ouders en m'n neefjes Cesar en Matisse me staan op te wachten. Fijn weerzien!
Hier eindigt m'n eerste Rwandese avontuur. Hopelijk volgen er nog vele!
Groetjes,
Miet
Hallo allemaal,
BeantwoordenVerwijderenHeb zopas het verhaal van Morgane gelezen, proficiat met de geboorte van Pam. Bijna met tranen in de ogen lees ik over jullie emoties. Ikzelf ben deze morgen weer aangekomen in Faizabad, in de Hindu Kush, toch een heel ander verhaal dan Rwanda. Heb me weer aan het werk gezet om sponsors te vinden voor de atletiekclub in Rwanda. Ik heb 3500 euro nogid op jaarbasis om die 50 atleten kansen te geven.
Hier begint de Ramadan en op de markt is er heel weinig te vinden ... wordt het een bruine bonen maand - ik hoop van niet.
Dikke kussen
Hey Meat,
BeantwoordenVerwijderenFijn te horen dat je goed bent thuisgekomen! We zijn ook blij dat je niet in je eentje terug moest vliegen (Gentse groep). Bedankt Miet voor de hele leuke sfeerbeelden. Intussen is de zon hier al terug en voor het moment ook internet... maar voor hoe lang... dat weten we niet.
Vele groetjes van de vier muzungu's
Ps. Prachtig spandoek en het leek een zalige ontvangst!