Maramutse,

Omdat we niet altijd op de pc kunnen omwille van elektriciteitsproblemen staan we een beetje achter met ons verhaal.  We pikken terug in op vrijdagavond.  We werden na het avondmaal gelokt door de mooie gezangen van de kinderen.  Het zijn echt nachtegalen!  Na het oefenen werd er gedanst.  We konden ons niet inhouden om mee te doen maar oh jee, wat een ritmes!  Ze tellen 1, 2 maar ondertussen doe je 4 passen.  Ingewikkeld maar veel plezier en ze hadden veel geduld met ons.

Zaterdagochtend mochten we uitslapen tot 7 u!  Woehoe!  In de voormiddag hadden we vrij want alle kinderen trekken dan naar de kerk.  Victor gaf ons een rondleiding op de plantage.  Geen van ons drieën wist dat ananas op de grond groeit.  Elke dag worden hier 40 overheerlijke ananassen opgegeten.  Momenteel zijn ze bezig met het uitbreiden van de fruitplantages met de bedoeling om het fruit te drogen en te exporteren. 

We kregen van Victor ook een rondleiding in de buurt naar het mooiste zicht op het Kivumeer.  En dan hadden we nog even tijd om de blog door te sturen.  We moesten ons wel verstoppen in the office want op zaterdag mag er niet gewerkt worden.  Tinne en Miet zijn dan maar naar buiten geslopen. 

In de namiddag trokken we met de kinderen naar het Kivumeer.  Gepakt en gezakt met heel wat zwemgerief van Tinnes school!  Toen we de berg naar beneden gingen waren we ons al aan het afvragen hoe we in godsnaam terug boven gingen geraken.  Eenmaal aangekomen wilden we de zwempakken,… uitdelen.  Oh jee!  Wat een chaos.  Sommigen kregen 3 broeken te pakken (en deden die ook over elkaar aan) en sommigen kregen niets te pakken.  Ineens begon iedereen te krijsen, alsof er al een kind verdronken was.  Maar het bleek een waterslang te zijn.  Brrr…  Toch even checken of het nog wel veilig was in het water.  Maar ja, gewoon niet teveel over nadenken en doen! Plons!  We waren verbaasd over wat de kinderen al konden in het water, ondanks wat ze ons op voorhand hadden verteld.  Allen konden ze drijven en  Tinne en Miet begonnen al aan de beenbewegingen, wat bij sommigen voor een eerste keer niet slecht ging.  Ze hadden ons wijsgemaakt dat er een hutje stond om ons om te kleden.  Hier moesten we toch eens mee lachen.  De muren van het hutje waren stokken om de 30 cm van elkaar.  Dan maar achter de struiken samen met de meisjes die voor ons direct enkele doeken open hielden.  Ze konden het wel niet laten van zelf te piepen, zoveel witte huid bij elkaar!  Nog wat met de frisbee gespeeld en gevoetbald en dan terug de berg op!  Wat al bij al goed meeviel.  Toch hadden we ’s avonds geen fut meer om mee te gaan dansen. 

Zondagochtend om 5 uur was er al een adhd’erke aan het trommelen.  Wat hebben deze kinderen veel energie.  Wij om 6 uur dan ook maar op, klaar voor de sportactiviteiten met al de kinderen.

Morgane schoot in actie met de kleinsten, Tinne en Miet gingen sporten met de groteren en waren weeral onder de indruk van de Afrikaanse kids.  Ze kunnen baseballen als de besten, altijd raak.   

In de namiddag maakten we mobielen met takjes,… om boven de bedjes van de baby’s te hangen.  Ze liggen hier vaak in hun bedje te liggen.  Of ze zitten buiten te zitten.  Hier moeten we echt nog eens in actie schieten.  Maar geen van ons drieën heeft veel ervaring met peuters. 

Je ziet dat we ons hier absoluut niet vervelen.  Je krijgt enorm veel liefde terug van de kinderen! 

Nog een bericht voor de familie van Tinne: proficiat met de kleine Livia! 

Voorlopig geen foto's, het gaat hier ontzettend traag op dat enkele batterijtje.  Maar ze zijn vandaag met de elektriciteit bezig geweest.  Wie weet morgen wel een fotootje.

Vele knuffels van ons drieën!