Terug thuis na bewogen reis!

Alle Belgische mzungu's zijn weer thuis !
De laatste week reisden Morgane en ik nog wat rond. Zondag waren de gorilla's aan de beurt. Het werd een prachtige ervaring ! Er wandelde ons een gorilla op nog geen halve meter voorbij. We zagen twee silverbacks. Eentje van hen stond recht en klopte op zijn borst, dit op enkele meters van ons. Echt indrukwekkend !
We bezochten ook een dorpje zoals het 50 jaar geleden nog was op het platteland. We moesten er zelfs meespelen in een rollenspel. De gêne moest even aan de kant geschoven worden, maar uiteindelijk hebben we toch veel gelachen en veel geleerd over het dagelijkse leven.
In Butare bezochten we het nationale museum, ook de koningshuizen in Nyanza en het genocide museum en memorial in Murambi kwamen aan de beurt. Murambi was zeer aangrijpend. Er werd gedetailleerd verteld hoe de genocide tot stand kwam en welke verschrikkelijke misdrijven er gepleegd werden. 

In Kigali bezochten we Agnes en Laurence samen met Eldad. De meisjes waren zeer gelukkig en toonden ons fier hun reeds gemaakte werkjes. We zagen dat het goed was ;-)! Morgane had graag wat mee geknutseld...
Eldad kreeg zijn inschrijving aan de universiteit geregeld, hij kijkt uit naar de eerste 'schooldag'.

Donderdag vergezelden Eldad en Cynthia ons naar de luchthaven. Op de eerste vlucht (Kigali-Addis Abeba) maakten we kennis met een andere groep van 'Leraars zonder grenzen'. Zij hadden een project in Burundi.
Jammer genoeg liep het even mis op de tweede vlucht (Addis Abeba - Milaan). Na 40 minuten gingen de lichten uit en vielen de zuurstofmaskers uit het plafond. Er was iets mis met de luchtdruk. De angstige reactie van de steward maakte ons erg ongerust. Mijn buurman schoot erg in paniek en kreeg zijn zuurstofmasker niet goed aan. Hij zat zowat op mijn schoot en hield mijn hand vast. Zijn blik zal ik niet gauw vergeten. Gelukkig kon ik hem kalmeren.
We kregen bericht dat er een technisch defect was en moesten terugkeren naar Addis Abeba.  Er brak een onweer los. De eerste poging om te landen mislukte, het weer was te slecht. Gelukkig konden we ondertussen wel de zuurstofmaskers terug afzetten.
Een uur later lukte het wel om te landen. Iedereen was erg opgelucht. We kregen wat te drinken en een stukje cake. Aangezien er een nieuw vliegtuig klaargemaakt moest worden en een nieuwe crew opgetrommeld moest worden, sliepen we op de luchthaven. Het was moeilijk om de slaap te vatten, ik voelde me erg onrustig. We werden zeer goed opgevangen door onze collega's van 'Leraars zonder grenzen' en werden mee opgenomen in de groep. Om 11uur vrijdagochtend konden we dan toch richting Europa vertrekken. Na een tussenlanding in Milaan om bij te tanken, kon de laatste vlucht ingezet worden. Tijdens deze tussenstop werden er heel wat ervaringen en gevoelens bij de voorbije gebeurtenissen uitgewisseld. Sommige mensen maakten zelfs een afscheid-bericht klaar in hun gsm.
Eenmaal geland in Brussel, barstte er een applaus los. Iedereen was natuurlijk zeer tevreden veilig terug te zijn in eigen land. De familie werd even later blij omhelsd !

Het werd een reis om nooit meer te vergeten !!!
Bedankt aan alle lezers om ons te volgen en te reageren op onze berichtjes!

Tinne
-x-