Hier weer wat nieuws van de 5 muzungu's. Maandag kwam Victor terug uit Kigali. Het was een blij weerzien: Life brought you back, zei hij. Dat was toch een warm welkom hé! Ondertussen werken we druk verder en bouwen verder aan datgene wat we vorig jaar startten. In de kleuterklas doen Heleen, Rita en Sanne hun best om Jean de Dieu verder te begeleiden. Hij heeft heel wat capaciteiten en we merken dat hij de tips en het schriftje dat we vorig jaar aangelegd hebben goed gebruikt. Inge en Rosanne werken vooral met de groteren dit jaar. Zij genieten ook van de aandacht die ze van ons krijgen. Iedereen die hier komt vindt de kleintjes zo schattig, maar de groteren hebben ook de behoefte aan iemand om mee te praten en leuke dingen mee te doen. We knutselen, spelen spelletjes en zijn een luisterend oor voor hen. De inzamelactie van duplo-blokken is een mega succes!!! We hebben 2 reistassen boordevol. De kinderen vragen elke dag om ermee te spelen. Zelfs de jongens van 15 - 16 jaar genieten van het bouwen en verbouwen. Jammer dat jullie hun glunderende gezichten en gretige handen niet kunnen zien! In ieder geval een DIKKE merci aan allen die blokken verzameld en mee gebracht hebben. De kids en Victor zijn jullie ook héél dankbaar.
Ook mama Christina is heel blij met de luiers die we mee brachten. Ze kan ze goed gebruiken nu er 4 kleine baby's bij gekomen zijn. Ook de dunschillers vallen in de smaak. Het maakt het werk van de mama's een stuk makkelijker. Ze zijn ons echt heel dankbaar. Ze zeggen het ons honderd maal per dag.
De regenjassen wil Victor nu nog niet uitdelen anders zijn ze misschien al vuil of kapot als het regenseizoen begint. Hij en Prince vinden het héél fijn dat er zoveel inspanningen gedaan worden om hen te steunen. Bedankt dus nogmaals aan allen die een jas meegaven of ons op een andere manier gesteund hebben.
Dinsdag werden we uitgenodigd door Jean-Paul, Safu en David om mee te gaan naar hun school. Er was een concert om het einde van het schooljaar te vieren. De leerlingen hadden een vrij podium georganiseerd. We waren verwonderd over het feit dat zowel meisjes als jongens op het podium verschenen. De meisjes op die school zijn duidelijk al geëmancipeerd! Zou Rwanda dan toch vooruitgang boeken op dat vlak?! Een aangename verrassing om dat mee te maken. De jongens waren fier dat we meegingen met hen en vroegen ons ook om foto's te maken. We werden onthaald als vips! Luid applaus toen we binnen kwamen en we kregen ereplaatsen vooraan. We konden genieten van heel wat heupen-schudden, zang, ... Wat een souplesse en lef dat we daar te zien kregen... Het was donker toen we terug keerden. Gelukkig waren de jongens bij ons om ons de weg te wijzen. Een klein zaklampje zorgde ervoor dat we de putten en stenen wat konden ontwijken. Plots werden we verrast door 3 koeien op de weg. Ze waren voorzien van een paar grote horens. Gelukkig lustten ze geen muzungu's!!! We waren weer een avontuur rijker en de jongens waren dolgelukkig dat we hen vergezelden. We genoten nog van een lekker avondmaal à la Rasta samen met een Amerikaan die in Rwanda komt fietsen. Zo leerden we weer een interessant persoon kennen. Toen we wilden gaan slapen vonden Heleen en Sanne hun sleutel niet. PANIEK!!! Victor lag al in bed en hier in 't donker is het moeilijk om iets terug te vinden. Na enige tijd zoeken durfden we het toch aan om Victor te wekken... Hij zat op zijn bed met zijn kleren aan. Raar maar waar! Had hij misschien iets met de verdwijning van de sleutels te maken??? NEEN! Hij nam de sleutels van de office en heel onschuldig trok hij met de meisjes daar naartoe om de reservesleutel te halen. We schaamden ons wat dat we hem dit nu moesten aandoen, want Victor gaat graag op tijd slapen. Eenmaal terug viel hij door de mand... Plots lag er een stuk chocolade in de zetel en de sleutel lag erop. Voor hen die Victor kennen zal dit bekend in de oren klinken. Plagen kan hij nog altijd als de beste. Ik kan me inbeelden dat je zijn job alleen kan volhouden mits de nodige humor. We gunden hem zijn pleziertje en wij waren een stuk chocolade rijker. Kan tellen voor vrouwen met een chocolade-verslaving...
Allen een goede nacht gehad na een stevige lachbui! Tomorrow is another day!
Groetjes van de 5 muzungu's uit België
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Blogarchief
-
▼
2012
(18)
- ► 22 juli - 29 juli (4)
- ► 8 juli - 15 juli (3)
- ► 1 juli - 8 juli (2)
- ► 24 juni - 1 juli (1)
-
►
2011
(26)
- ► 24 juli - 31 juli (7)
- ► 17 juli - 24 juli (6)
- ► 10 juli - 17 juli (5)
- ► 3 juli - 10 juli (3)
- ► 26 juni - 3 juli (1)
Hallo daar muzungu's,
BeantwoordenVerwijderenWat aangenaam om jullie verhaal te kunnen lezen.
fijn dat jullie daar voor die kinderen zoveel betekenen.
doe zo goed verder.
mieke
Gewoon zalig! x
BeantwoordenVerwijderen...'t is hier 'genieten-op-afstand' met jullie schrijfsel(s)
BeantwoordenVerwijderenvreemd (maar ongelooflijk fijn), voor iemand zoals ik die er niet direct bij betrokken is, bij dit (betekenisvolle) gebeuren ginds @ Rwanda ;). Wél indirect, want eergisteren nog mogen genieten van de smakelijke/fijne verhalen van Anne (is hier wafels komen eten :)) Groetjes en goeie moed aldaar
Vinny x
Hihihi, die Victor toch! Een echt plaagstok. En toch niet durven om hem iets terug te lappen hè. Of wel?
BeantwoordenVerwijderenBen blij dat Jean de dieu zo leergierig is. Breng hem maar lekker veel bij!
Ik heb vandaag met m'n neefjes met de lego gespeeld. Zie m'n neefjes graag maar had stiekem toch liever met de duplo komen spelen bij jullie!!!
Hele vele groetjes,
Miet
Hadden jullie enkele flessen wijn gekocht voor Victor?
BeantwoordenVerwijderenDag Muzungu'tjes,
BeantwoordenVerwijderenIk leef heel intensief met jullie mee en kijk altijd nieuwsgierig uit naar jullie verhalen. Ik heb het gevoel dat ik met jullie iets gemeenschappelijks heb dat ik met niemand anders kan delen...
Zeg aan de adolescente meisjes dat ik hen enorm mis en dat ik al aan heel mijn familie en vrienden over hen verteld heb. Over hun opgewektheid, ondanks alles - ook al spelen hun kwetsuren hen soms wel parten-, over hun sterkte, hun zelfstandigheid, hun zo groot hart ...
Liefs,
Anne
Hoi muzungu's in 't bijzonder Rosanne,
BeantwoordenVerwijderen'k Vind het bewonderenswaardig wat jullie vorig jaar zijn gestart verder te zetten.Jullie zijn echte doorzetters, alvast een dikke proficiat!!! 't Is fijn met wat jullie allemaal hier hebben verzameld UMWANA verder te ondersteunen en klein en groot gelukkig maken en hun droom toch waar maken.Ja Rosanne, ik spreek vanuit ervaring dat jij goed kunt luisteren en bemoedigen. Ik blijf met m'n UMWANA-hartje jullie vanuit het thuisfront volgen en leef met jullie mee. Rosanne ik wacht op jou verhaal en kiekjes van al die twinkelende oogjes. Hier vanuit het berenest leven we verbonden met jullie. 'k Wens jullie het allerbeste toe!!! UMWANA-groetjes Francine
Dag Inge & C°.
BeantwoordenVerwijderenHier een 'oude'nonkel uit het verre België en dan nog op de Nationale Feestdag (de Koning en de Koningin vroegen mij jullie de groeten over te maken).
Ik heb gelezen en gehoord dat jullie het daar goed stellen. Wat voor dappere 'meiden' voor dergelijke inzet tijdens de vakantie. Proficiat!
Hier is alles goed, voorlopig geen weet van fysische problemen bij de oudjes uit de familie. De jongeren zijn ook aan verlof toe (Wim, Natalie & kids vertrekken dinsdag naar de Olympische Spelen in Londen).
Deze morgen Koen aan de telefoon gehad. Hij was vroeg uit de veren en zou straks heel wat boodschappen doen... tot hij tot de vaststelling kwam dat alles potdicht is op 21 juli. Nu zitten manlief en kroost 2 dagen lang zonder eten en drinken. Foei Inge om ze zo in de steek te laten...
Wellicht horen wij wel nog iets van jouw in de komende dagen.
Stel het verder goed ginder.
Nonkel Rik & tante Jacqueline.
Helaaa,
BeantwoordenVerwijderenBlij te lezen dat er veel gelachen en ook wat geplaagd wordt tussen al het werken door!
Dikke kus Morgane xxx