dinsdag 31 juli 2012

Afscheid van de 3 mama's

Zondag. Rosanne, Inge en Sanne werken verder aan het didactisch materiaal voor in de kleuterklas terwijl Rita en Heleen naar de markt trokken om een lekkere verrassing voor de kinderen te kopen.

In de namiddag trekken Heleen, Rita en Sanne naar het Kivumeer met enkele kinderen. Sanne zwemt met de kinderen, terwijl Heleen en Rita hen op ’t land entertainen. Rosanne en Inge speelden met de kinderen die in het weeshuis bleven.

’s Avonds kregen de kinderen hun Amandasi (= soort oliebol). Rosanne gaf een mooie speech om iedereen te bedanken. De kinderen (en volwassenen) waren dolenthousiast toen ze het lekkers toegestopt kregen!

Maandagvoormiddag in de kleuterklas en ‘s namiddags afscheid van Rosanne, Rita en Inge. Snif. Er vloeiden wat traantjes. We wensen de mama’s alvast een warme thuiskomst! Heleen speelde in de namiddag nog volleybal met de oudste kinderen, terwijl Sanne klapspelletjes deed, zong en danste met enkele andere kinderen. Toch een beetje onthouden van de les. De kinderen waren tevreden en Sanne was fier op haar goede leerkrachten ;-)

’s Avonds gezellig bijbabbelen met de Amerikanen bij een stukje pizza (njammie!).

Dinsdagmorgen kleuterklas. Heleen helpt Chantal en Sanne ondersteunt Jean de Dieu. Ze lijken toch al wat vooruitgang te boeken! Stapje voor stapje laten we ze weer beetje los, mits wat tips, zodat ze het zo zullen blijven doen als we weg zijn. Spannend!

Dinsdagnamiddag ondersteunden we de Canadese dokteres die een hygiëne-actie had opgezet. Na een grondige controle door haar werden ze doorgestuurd naar de groepjes die door ons en de andere Amerikanen gerund werden, o.a. tanden poetsen, (flossen), fluoridespoeling en nagels knippen. Wat een schouwspel! We hebben vandaag slechts 2 huizen kunnen onderzoeken, maar de kinderen van de andere huizen stonden om het hoekje mee te kijken! Zo nieuwsgierig naar wat er gaande was! Daarna met de Amerikanen en Marcel, een jongen die 15 jaar lang in Espérance gewoond heeft, op apenjacht. Jammer genoeg geen apen gezien, maar wat een afdaling en klim terug omhoog! Goed gelachen. Vooral met Sanne haar alternatieve manier van naar beneden klimmen (op de poep naar beneden). Daarna konden we wel een douche gebruiken.

Morgenvoormiddag naar de markt. We zullen maar zien dat we goed uitgeslapen zijn voor die tocht van 2u. Slaapwel en tot blogs,

Heleen en Sanne

3 opmerkingen:

  1. Inge en Rosanne zijn goed toegekomen ! We hebben al kunnen genieten van hun verhalen.
    Rosanne gaf me de armband die Laurence voor me maakte. Willen jullie aan Laurence doorgeven dat ik zeer blij ben met deze verrassing en dat ik hem heel mooi vind ! Geef haar maar een dikke kus en knuffel van mij.
    Nog veel plezier daar.
    Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi,
    net thuis en na wat bijkomen toch vlug eens kijken naar den blog. Super dat jullie er onmiddellijk weer ingevlogen zijn. Nog een fijne tijd daar en vele groeten aan iedereen !
    Inge

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sanne en Heleen
    Ondertussen weten jullie al dat we veilig thuis geraakt zijn. Toch altijd een beetje spannend zo'n lange reis. Ik ben heel blij om weer bij mijn gezin te zijn, maar toch ook een beetje jaloers omdat jullie daar nog wat kunnen blijven. Ik mis al die "zwarte schatjes" al, maar de foto's laten me verder genieten van de vele mooie momenten die we samen met hen beleefden. Maak er daar nog 2 onvergetelijk fijne weken van en hou ons op de hoogte.
    Fijn dat jullie de markt dan TOCH nog gezien hebben. Hahaha!!! Super dat jullie een dag rond hygiëne konden organiseren. Dat had ik graag meegemaakt. Doe vele groeten aan alle kids, mama's en ander personeel. Zeg hen dat ik hen héél erg mis! Verwen hen daar nog maar een beetje tussen het harde werken door. Hoe gaat het met Prince? Zeg hem dat hij moet laten weten als we iets voor hem kunnen doen. We voelen heel erg met hem en zijn gezin mee. Gisteren zijn Inge en ik nog naar het museum i.v.m. de genocide geweest. Alhoewel ik er al boeken over las en films over zag, hoorde ik daar dingen die ik nog niet wist.
    's Middags gingen we iets eten met Eldad. Hij vertelde ons over zijn studies en de herinneringen aan zijn familie van voor en na de genocide.
    In de namiddag gingen we op zoek naar een loopwagentje voor Jean-Paul. We besloten dat we eerst eens in België ons licht zouden opsteken. Na een frisdrankje in het hotel brengt Clovis ons naar de luchthaven. Nog even het thuisfront op de hoogte brengen en dan vertrekken we voor een 10 uur durende vlucht naar België. Moe maar heel voldaan komen we thuis aan met wederom fantastische verhalen.
    Dikke knuffel vvor jullie allebei.
    Liefs, Rosanne XX

    BeantwoordenVerwijderen