HARDE WERKERS

Donderdag. De kinderen van de lagere en de middelbare school zijn al de hele week in vakantie. Vorige vrijdag kregen de meesten hun rapport op school. Sommigen kwamen heel fier hun rapport tonen. Anderen wisten dat ze het niet zo goed deden en schaamden zich dan ook om hun resultaten te tonen. Vakantie betekent hier niet hetzelfde voor de kinderen als voor die van ons. We beseffen nog maar eens hoe verwend wij allen zijn. De kinderen staan elke ochtend om 4.30 ook al is het vakantie. Ze wassen zich, krijgen pap of melk en vertrekken dan naar het land of het bos. Op het land moeten ze onkruid wieden en gras weg hakken. Anderen halen hout en brengen het onder hun armen of op hun hoofd naar het weeshuis. Het is een heel eind stappen. Inge en Rita proberen het ook, maar slagen er niet in om evenveel hout als de kinderen te dragen. Ongelooflijk! Heleen helpt Chantal verder in de kleuterklas en Sanne en Rita ondersteunen Jean de Dieu. Ze zijn in de wolken over de vooruitgang die ze maken. Rosanne werkt aan een babyrapport. Een heus karwei. Het rapport moet in het Engels opgemaakt worden en als je de mama’s iets wil vragen over de baby’s heb je een tolk nodig, want zij spreken enkel Kinyarwanda. Gelukkig komt Prince in de namiddag vertalen. Mama Christina vertelt hem nog eens hoe blij ze is met onze hulp en al het materiaal dat ze van ons krijgt. Ze is een echte schat! De kinderen houden heel veel van haar. Ze kunnen zich geen betere mama wensen. Ook Gasigua die sinds enkele maanden in een ander huisje van het weeshuis woont, kan het niet laten om nog even met “zijn” mama Christina te komen knuffelen. Je ziet hem glunderen als hij naast haar komt zitten en wat aandacht van haar krijgt. De baby’s kennen ons ondertussen ook al heel goed. Sommigen slagen er zelfs in om onze namen te onthouden en uit te spreken. Schattig!

In de namiddag spelen Inge en Sanne met de groteren. Ze leren hen honkbal en petanque. Ze proberen zoveel mogelijk punten te verzamelen en schamen zich niet om vals te spelen voor wat extra punten. Heleen en Rita spelen met de kleintjes met de frisbees en daarna leren ze hen vormpjes maken in het “natte” zand van het volleybalveld. Ja, het weer is hier niet zoals vorig jaar. De zon houdt zich af en toe schuil achter de wolken en we kregen al enkele serieuze regenvlagen. Dat houdt ons en de kinderen niet tegen om te genieten van het samenzijn, van sport en spel. Inge knutselde verder met de grotere meisjes om hun popjes af te werken. François was er ook weer als de kippen bij. Hij wil geen enkel knutsel- of spelmoment missen! Zo kennen we hem. Ook om een handje toe te steken kun je altijd op hem rekenen. Inge gaf hem en Manuel een pet omdat ze de enige zijn die ons altijd komen helpen, ook zonder dat we ’t hen vragen. En of ze fier zijn … Ook Rasta en Claude (onze koks) kregen een pet omdat ze ons zo verwennen met hun lekkere eten. Gisteravond kwamen ze het eten brengen … ja, met hun pet op! Ongelooflijk hoe blij die grote gasten hier nog zijn met zoiets eenvoudigs. Daar kunnen wij van leren! Er arriveren nieuwe “bikers” uit Zweden met een gids en een zwarte jongen die hun bagage vervoert op zijn fiets. De gids vertelt ons dat de jongen 27 is en al 5 kinderen heeft. De oudste is 8 jaar. Zijn vrouw is 24. Kun je tellen?

Ja, we kregen al veel gasten over de vloer. Interessant om kennis te maken met mensen van over de hele wereld, met zoveel verschillende culturen en gewoontes.

Vrijdag. Victor vertrok in de vroege morgen naar Kibuye. Het is de laatste tijd zó druk hier dat hij er even tussenuit moet. Hij heeft heel veel werk om de papieren voor de grond en de eco-lodge in orde te krijgen en dan nog al die bezoekers dat hij even nood heeft aan wat ontspanning. We gunnen het hem van harte! Wij ontbijten samen met de gasten en praten over vanalles. Over het werk dat zij doen en over het werk dat wij hier en thuis doen. Sanne en Heleen trekken terug naar de kleuterklas. Rita gaat mee met de meisjes om hout te sprokkelen. Ze geniet van het uitzicht en de kinderen zijn dolblij met haar gezelschap! Inge en Rosanne maken didactisch materiaal voor de kleuterklas. Judy (een zwarte studente die net haar eindexamen deed) verblijft hier ook even. Ze verbaast zich over de materialen die we meebrachten en ook over het werk dat we hier doen. Ze zegt:” Ik wou dat ik ook zo’n leuke leerkrachten had!” Als dat geen compliment is … Dat horen we natuurlijk graag. In de namiddag deelt Inge de basketbaltruitjes en –broekjes uit die ze mee bracht. Ze schenkt hen ook een basketbal. De grote jongens zijn in de wolken met hun nieuwe aanwinsten. Niet alleen de kleintjes krijgen graag nieuw speelgoed. In hun gloednieuwe (tweedehandse) outfit spelen ze een match. Mega! Wij supporteren aan de kant en genieten van al dit jong enthousiasme. Daarna leert Inge hen met de “Kubb” spelen. Rita, Heleen en Rosanne spelen ook mee om het spel op gang te trekken. Al snel blijkt dat de kinderen beter mikken dan Rosanne. Haar plaats wordt dan maar ingenomen door Judy die het gestuntel niet meer kan aanzien. Ook Jean de Dieu speelt mee. Hij geniet als een klein kind. De groteren hebben er weer een uitdaging bij. Sanne speelt ondertussen met de kleintjes met de duplo’s. Ze raken dit echt nooit moe! ’s Avonds helpen we mama Espérance met het ophangen van de luiers. Een heus werk om die elke dag te wassen en droog te krijgen. Een ouderwets “drogertje” zou hier goed van pas komen. We zingen en dansen nog wat met de baby’s en dan is het alweer tijd voor het avondmaal. Rasta verwent ons met HEERLIJKE, pikante pizza. HOERA!!! We maken een vreugdedansje rond hem. Hij geniet! We kruipen vroeg onder de wol, want we hadden een drukke dag.

Zaterdag. Sabbat. Geen kids te horen of te zien. Ze zijn allen naar de “church” om te bidden en te zingen. Wij maken ondertussen didactisch materiaal voor de kleuterklas. We maken van de nood een deugd en drinken samen een klein aperitiefje. We vinden dat we dit wel verdiend hebben. We mogen onszelf toch ook eens verwennen hé. In de namiddag spelen we kring- en balspelen. Inge speelt honkbal. Rita, Sanne  en Rosanne spelen ook nog met de parachute. Heleen helpt Jean de Dieu op het internet. Totaal bezweet komen we terug, maar de kinderen zijn het spelen nog niet beu. Ze zagen ons de oren van het hoofd om nog spelletjes te doen. Inge werkt verder aan de popjes met de meisjes. Rita puzzelt en Rosanne speelt nog maar eens gezelschapsspelletjes. Na het opruimen vullen we de blog aan. Tijd om die te versturen, want onze internet-counters zijn bijna op. Vanavond is lady’s night. Victor komt morgen pas terug en de gasten zijn deze morgen vertrokken. We hebben dus een avond met 5 muzungu’s en eentje uit Kenia, Judy.

Voor Inge, Rita en Rosanne loopt het hier op z’n einde. We hebben nog zoveel plannen, maar de tijd zal weeral tekort zijn om die allemaal uit te voeren. Sanne en Heleen blijven nog twee weken langer. Zij zullen Jean de Dieu nog wat verder helpen. Morgen proberen we er samen nog een fijne dag van te maken en nog even niet aan het afscheid te denken. Geen van ons is echt goed in afscheid nemen …

Wordt vervolgd!

Warme groetjes van de 5 muzungu’s, Judy en Lady (de hond)