Maandagochtend. Heleen en Sanne trekken naar Kigali om hun
visum te verlengen. We zijn allen heel benieuwd hoe dit zal aflopen, want de
Belgische ambassade vertelde hen aan de telefoon dat ze hen niet konden helpen.
Is die er dan niet om ons, Belgen te helpen??? Op de moto naar Kibuye, dan een
2 en een halfuur durende busrit naar Kigali. Daar worden ze opgewacht door
Eldad. Die neemt hen mee door de stad en brengt hen dan naar Ralf, een vriend
van Victor, waar ze kunnen overnachten.
Wij, in het weeshuis, krijgen eerst een rondleiding van Victor samen met
de militairen. EINDELIJK!!! We zijn hier nu een week, maar er was nog geen tijd
om dat te doen. In de namiddag beginnen de militairen aan hun werk in het
weeshuis. Ze komen de koeienstal uitbreiden. Het is grappig om de Amerikanen en
Victor dit zinnetje in het Nederlands te horen zeggen. Rita, Inge en Rosanne
spelen de hele namiddag op verschillende plaatsen met de kinderen. Rita speelde
met de kinderen die dat wilden met de duplo’s. We vallen in herhaling, maar de
kinderen komen ons elke dag vragen:”BLOCKS, BLOCKS, …” Inge leert de kinderen
elastiekspringen en met de jojo spelen. Rosanne leert clownspel en UNO en Inge
gaat voor paardjesspel. Ze vinden het super! Ze krijgen er maar niet genoeg
van. Als die het spel onder de knie hebben, gaat Inge vier op een rij spelen
met de meisjes, Rita haalt de primo’s uit voor de baby’s en Rosanne leert
Rummikub aan enkele groteren. Een hele onderneming, want het is voor ’t eerst dat
ze kennismaken met dit soort spelletjes. We merken enorm veel verschillen tussen
de kinderen. Sommigen slagen er heel snel in het spel onder de knie te krijgen,
anderen doen er iets langer over, maar allen genieten en dat is het
belangrijkste. ’s Avonds krijgen we voor het eerst zelfgebakken brood en cake.
Dat smaakt! We beleven nog een gezellige avond met de militairen. We babbelen,
lachen en kruipen weer moe maar voldaan onder de wol.
Dinsdag. Heleen en Sanne bellen enkele keren naar Victor om
hen te helpen bij het bekomen van hun visum. Spannend!!! Net voor de middag
krijgen we het verlossende nieuws dat ze hun visum zullen krijgen net voor ze
vertrekken naar België. Rita werkt de hele voormiddag in de kleuterklas met
Jean de Dieu (Jean Jean zoals Rita hem noemt). Inge en Rosanne helpen de mama’s
bij het schoonmaken van de groenten. De kids schillen met gigantische messen,
houtblokjes, dekseltjes van blikjes, … We leren hen werken met de dunschillers
die we meebrachten. Ze smeken om het te mogen proberen. Wat een jolijt! Inge
blaast ballonnen op voor de kleuters. Tijdens het sportkwartiertje leert Rita
hen allerlei toetsoefeningen en andere bewegingen. Inge helpt haar daarbij. Bij
het zien van de ballonnen overvallen de groteren ons om er ook één te krijgen.
Rosanne en Inge puzzelen met de kinderen als hun dagtaak erop zit. Heel wat
belangstelling, maar geen makkelijk karwei.
In de namiddag spelen Rita en Rosanne met de allerkleinsten
bij mama Madeleine. Ze is moe, maar wij entertainen de baby’s in haar plaats.
Inge had andere plannen, maar borg die weer op omdat de kinderen enkel blocks
en ballonnen wilden. Later speelt Rosanne nog gezelschapsspelletjes en Inge
maakt gezichten met stickers. Het wordt een gezellige en tamelijk rustige
namiddag, want de groteren zijn naar een meeting met Prince om te horen wat hen
morgen te doen staat. Er is veel werk op het land en allen helpen.’s Avonds zingen
we samen met de kinderen liedjes – of beter zij zingen en wij luisteren.
Sommige liedjes kunnen we meezingen, maar we slagen er niet in om te zingen in
Kinyarwanda. Omdat de Amerikanen morgen vertrekken is er nog een concert van
het koor. Daarna is er heerlijke pizza à la Rasta. Ja, we worden verwend door
onze kok! ’s Avonds regent het pijpenstelen. We schuilen binnen, maar de
Amerikanen hebben minder geluk. Na een gezellige avond moeten die terug in hun
tent gaan slapen. We stellen hen voor om binnen te komen slapen, maar ze willen
zich niet laten kennen.
Woensdag. De koeienstal is bijna klaar. De militairen
leverden supergoed werk. De plaatselijke werkers kunnen nu alleen verder.
Victor stelt voor om samen naar de markt in Mugonero te wandelen. We genieten
met z’n allen van de tocht, het uitzicht en het fijne gezelschap. Op de markt
zijn we weer een attractie. Zoveel muzungu’s! We keren terug op de moto, want
de Amerikanen vertrekken na de middag. Na het middagmaal wisselen we e-mailadressen
uit en nemen afscheid met pijn in het hart van een mega toffe bende. Ze zijn
nog maar net vertrokken als Sanne en Heleen het domein opgereden komen achterop
de moto. Moe van het lange reizen en toch wat ontgoocheld dat de Amerikanen al
weg zijn … In de namiddag bieden we weer 3 activiteiten aan. Rita speelt met de
blokken (op algemene aanvraag), Rosanne leert verder gezelschapspelletjes aan
en Inge maakt weefpopjes met de meisjes en François. Bij de meisjes lukt het
fantastisch. De resultaten zijn super! Na wat toekijken durft François het ook
proberen. Echt een jongen die alles wil uitproberen, altijd komt helpen bij het
opruimen, altijd goedgezind! ’s Avonds drinken we nog een slaapmutsje en maken
veel plezier. Het is lady’s evening, want Victor gaat vroeg slapen. We hebben
het hier echt goed samen! De dagen vliegen voorbij.
Wordt vervolgd!
Vele groeten van de 5 muzungu’s XXXXX
P.S. Sorry,
maar het internet laat ons niet toe om nog foto’s toe te voegen. Hoe graag we
dat ook zouden willen.
Mis het daar toch allemaal wel wat, als ik jullie verhalen lees!
BeantwoordenVerwijderenx,
An
Goh!! Ik ben super blij dat jullie het daar zo naar jullie zin hebben. En ofcourse was ik er graag bijgeweest! Doe je morgen extra groetjes aan de funy on :-) (François dus). En aan alle kinderen ook natuurlijk. Vraag je aan Victor of hij zijn Spaans liedje nog eens tokkelt op de gitaar? Zal het zeker horen tot hier in Gent!
BeantwoordenVerwijderenVeel plezier nog!!!!
Dikke kus Morgane xxx