WEEKEND IN L' ESPERANCE

Nu Sanne en Heleen met de grootsten naar het meer zijn, nemen de “oudjes” even de tijd om de blog aan te vullen. Onze dagen zitten zo vol dat we nauwelijks tijd hebben om jullie op de hoogte te houden. Rita en Sanne helpen verder met Jean de Dieu in de kleuterklas bij de oudsten. Rita heeft daar echt haar draai gevonden. Elke ochtend staat ze op met nieuwe ideeën. Heleen begeleidt Chantal en ook dat gaat super. Inge en Rosanne verdelen hun aandacht tussen de groteren en de baby’s (alsook de mama’s). De kasten in de kleuterklas hebben we samen opgeruimd en Rita bracht er wat meer structuur in. Dat is iets wat ze hier echt missen. Ze hebben zo hun eigen manier van opruimen: alles op een hoop en als we iets nodig hebben zoeken we wel door alles nog meer overhoop te halen. Victor hoopt dat we onze ordelijke manier van opruimen aan hen kunnen aanleren … Wij maken ons echter geen illusies.

Elke dag vragen de kinderen om met de duplo’s te spelen. Dit raken ze nooit beu. Groot en klein spelen en genieten samen en wij genieten mee.

Op vrijdag brachten Inge en Rosanne ook de gezelschapsspelletjes in orde. Alle spelregels in het Engels vertalen, lamineren en in de dozen kleven. Jean maakt een kast om de spelletjes in te stoppen met het geld dat we verzamelden via onze acties en milde schenkers. Ja, de euro’s komen goed van pas. De kast met spelletjes komt in het huis van de grote meisjes. Ja, die hebben nu – net als de jongens - een eigen huisje. Ze wonen dus niet meer verspreid over alle huizen. En of ze genieten!!! In hun kamers hangen posters van plaatselijke zangers en zangeressen.

Agnes en Laurence (de meisjes die we vorig jaar op cursus stuurden om kaartjes te leren maken met bananenbladeren) vroegen ons of we hen van extra werkmateriaal kunnen voorzien. Ze kregen een en ander mee van de school, maar dat raakt nu op. We beloofden hen om zo snel mogelijk het nodige te kopen. Het zou jammer zijn – nu ze het geleerd hebben – dat ze niet verder zouden kunnen oefenen.

Ondertussen begonnen we ook al met het aanleren van de gezelschapsspelletjes. Inge en Rosanne begonnen met “vier op een rij” aan te leren aan de grote meisjes. Ze vonden het super! Je kon zien dat sommigen meteen inzicht hadden in het spel, anderen hadden wat meer moeite. Wordt vervolgd!

Zaterdag sabbat! Dan wordt er niet gewerkt. Voor ons een uurtje extra slapen. Zalig. De bewoners verzamelden vooraan in het weeshuis voor hun bijeenkomst met de zevende dag adventisten. Een hele voormiddag zingen en bidden. Wij werken wat verder aan het klaarmaken van de spelletjes en genieten wat van het samenzijn. In de namiddag eisen de kinderen ons weer volledig op. We spelen estafettes. Wat een plezier! Het lukt al heel wat beter dan vorig jaar, maar ik ben ervan overtuigd dat dit iets is wat ze sindsdien niet meer deden. ’s Avonds bekijken we met z’n allen een animatiefilm. Ja, An, Miet, Tinne en Morgane, die luxe hadden wij vorig jaar niet hé! Nu is hier een IT- room. Eén keer in de maand bekijken groot en klein hier een film. Tijdens de pauze krijgen ze een snoepje. Zoveel contentement zie je bij onze Belgische kinderen niet vaak meer om zoiets eenvoudigs.

Zondag. Rustdag in België, maar hier hard werken voor de jongeren. Van 8 tot 11 werkten ze op de velden om onkruid te hakken. Toen ze ons zagen, zwaaiden ze en zongen liederen. Anderen haalden water, ruimden op, wasten kleren of hielpen eten klaarmaken. Ongelooflijk wat een bedrijvigheid je hier ziet van ’s morgens vroeg!

Inge kwam plots met Bruno aan de hand naar “the guesthouse”. Vrijdagavond probeerde hij iets uit het vuur te halen dat Jean maakte om afval te verbranden. Hij hield er een lelijke wonde in zijn gezicht en aan zijn hand aan over. Gisteren ontdekten we dat al, maar de mama’s dachten dat het niet nodig was om daarmee naar een dokter te gaan. In de kast vonden we zalf voor brandwonden en een compres. Vandaag zat zijn oog serieus gezwollen toen Inge hem vond. We waren er niet gerust in en overtuigden Prince om met hem naar het ziekenhuis te gaan. Zo’n wonde in het gezicht kan toch serieuze schade aanrichten, dachten wij. Prince stuurde Anne-Marie (één van de mama’s) mee met Inge en Rosanne naar het ziekenhuis. Bruno leek er niet gerust in. De dokter vond het een prima idee om even tot bij hem te komen. Hij waste de wonden uit en prikte de blazen op zijn hand open. Bruno gaf geen kick. Dokter Andrew gaf ons zalf voor brandwonden, medicijnen en oogzalf mee. Anne-Marie was meteen overtuigd dat we de goede beslissing genomen hadden. Prince was ook dankbaar!

En Bruno …die huppelde naar huis!

Na een stevig middagmaal vertrokken Sanne en Heleen dus naar het Kivumeer. Inge speelde met de thuisblijvers met de duplo’s en Rosanne maakte wat foto’s van de kinderen terwijl Rita wat bekwam van een nacht met minder slaap.

Heleen en Sanne komen net terug van het meer. Moe (van de mega klim), maar voldaan!

Groetjes van ons allen en tot blogs XXXXX